Uit de kerken

We hebben de bidstond van Christelijke Gereformeerde Kerken kunnen volgen via internet. Het was indrukwekkend en ontroerend. De broeders en zusters voelen zich in diepe nood, schaamden zich, erkenden schuld en baden vooral om barmhartigheid en genade. Tegelijk kwam het niet tot belijden van concrete zonden die aanleiding waren en zijn tot de diepe ellende waarin het kerkverband verkeert. Dat werd ook bewust vermeden aangezien de bijeenkomst aangekondigd was als niet te zijn ‘van links of rechts’.

Was dat toch ook niet de zwakte van dit hele gebeuren?

2 – Geen kort geding

ND, 12-02-26

Het kort geding dat twee CGK kerken (Lelystad en Hasselt) tegen CGK Urk-Eben Haëzer wilden aanspannen is van de baan: de kerk op Urk schrijft een officiële classisvergadering uit voor kerken in de classis Zwolle.

Volgens ds. A.C. Uitslag van CGK Urk-Eben Haëzer ontving zijn kerk (pas) op 2 februari jl. een uitnodiging van de PS en daarop reageerde deze. De kerkenraad is dus niet gezwicht voor de druk van het dreigende kort geding maar roept de kerken bijeen om een afvaardiging te kiezen voor de Particuliere Synode (PS) van het Noorden, die op 21 april vergadert. In principe zal dit het enige agendapunt zijn.

3 - Classisverslagen
De Wekker, 20-02-26

3.1 Amersfoort

Op de najaarsvergadering van classis Amersfoort (14-01-26) was het belangrijkste agendapunt een voorstel van de twee CGK gemeenten te Veenendaal. Het doel van het voorstel was om te komen tot een classicale herindeling van de classes Amersfoort en Apeldoorn. Hierbij zou een aantal gemeenten tussen de classes Apeldoorn en Amersfoort worden 'uitgewisseld' zodat meer 'homogeniteit' (gemeenten met dezelfde opvattingen) in beide classes wordt verkregen.

Het voorstel werd na enkele kleine wijzigingen aangenomen.

3.2 Apeldoorn

Op 15 januari 2026 vergaderde de classis Apeldoorn.

Meegedeeld werd dat het de roepende kerk van de PS (Oost) nog niet gelukt om de particuliere synode samen te roepen.

Vervolgens werd de voorgestelde herindeling van de classes Amersfoort en Apeldoorn besproken. Het werd duidelijk dat er begrip was voor én moeite met de voorgestelde herindeling was. Het vertrek van kerken naar classis Amersfoort werd gezien als een 'echte verarming'.

Tenslotte besloten de afgevaardigden van Zutphen en Doetinchem om 'voor nu het voorstel in te trekken'. Maar gezien de nood in classis Amersfoort sprak de classis ook uit welwillend open te staan voor verzoeken van kerken uit de classis Amersfoort 'om volgens de procedure van artikel 41.2 KO over te komen naar de classis Apeldoorn'. Dat gold ook voor verzoeken uit de eigen classis richting Amersfoort.

4 – Wat klopt er niet in de huidige impasse?

ND, 16-02-26

Emeritus hoogleraar dr. J.W. Maris publiceerde een uitgebreid artikel in het ND waarin hij probeert aan te tonen dat de dreigende scheur in de CGK niet 'klopt'. We geven er het een en ander uit weer.

Een scheuring is altijd 'een drama' maar 'hoe dat nu aan het gebeuren is, is ontstellend'.

Na gewezen te hebben op 'de heiligheid van de kerk' zoals daar in de geloofsbelijdenis van Nicea over wordt gesproken stelt de professor de vraag: Wat klopt er niet in de huidige impasse?

Maris ziet twee 'hoofdzaken':

1 – 'er zijn plaatselijke kerken die zich niet houden aan de gemeenschappelijke besluiten door de generale synode – over zaken waarin de grondslagen van het kerk-zijn zichtbaar worden', 'waarbij de gehoorzaamheid aan Gods Woord in het geding is'.
Het 'heetste hangijzer is de toelating van vrouwelijke ambtsdragers in de kerk'.

2 - ‘een gebrek aan vertrouwen waar we gezamenlijk schuld aan hebben’. Dan gaat het over een historisch gegroeide verwijdering, die uitkomt in het fenomeen van ‘gesloten kansels’'.' Wederzijds overigens.

Deze verdeeldheid mag niet bestaan, volgens prof. Maris. Hij verwijst naar 1 Kor. 1: 'Is Christus gedeeld?', vraagt Paulus immers retorisch. En hij verwijst beschuldigend naar 'Bewaar het Pand' en ‘Christelijk Gereformeerd Beraad’ als 'partijen'. Het fenomeen van de gesloten kansels is net zo kwalijk is als het zich onttrekken aan gemeenschappelijke besluiten. Niemand kan zich aan de nodige verootmoediging onttrekken. En 'wellicht is het aan dat elkaar innerlijk loslaten te wijten, dat herhaalde smeekbeden om gezamenlijk een weg van verootmoediging en schuldbelijdenis te gaan, simpelweg werden genegeerd, door een meerderheid ter synode. En ook door het moderamen van de synode. (…). Waarom? Zijn we bang om de weg van schuldbelijdenis en gesprek te gaan, omdat we daar geen geduld voor hebben? Of omdat we liever meerderheden verzamelen dan ootmoedig voor Christus, ons Hoofd, te buigen?' , vraagt Maris.

Maris wil een uitspraak als in Hand. 15: ‘Het heeft de heilige Geest en ons goed gedacht …’ Hij motiveert: 'Als we ons eens realiseerden dat er door Gods genade nog een kerkelijke weg is. Er is een roepende kerk aangewezen om een synode samen te roepen (Hoogeveen). Hoeveel beter is dát dan aan listige constructies te werken die feitelijk de roeping reduceren die er wel is – namelijk zijn lichaam te zijn. (…) Is een kerk met onze vertrouwde gebruiken en gezichten ons liever dan te buigen voor Hem die ons zo uitnemend heeft liefgehad?

Tot zover de o.i. belangrijkste punten uit het artikel.
We vragen ons twee dingen af. Waarom noemt prof. Maris naast de vrouw-in-ambt, niet de acceptatie en beleving van homoseksuele relaties? Die hebben toch minstens zo'n fundamenteel-ingrijpende gevolgen voor christelijk en kerkelijk leven? Weet de CGK-voorman wel hoe ver die gaan, ook in kerken die nog 'gereformeerd' in hun naam hebben staan en waar de CGK een nauwe kerkelijke relatie is aangegaan?
En als tweede, is de manier waarop hij hier zijn broeders en zusters aanspreekt wel vriendelijk, liefdevol? Constructief en uitnodigend? Hoe kan het toch dat de Bijbelse aansporing tot concrete bekering van zonden en tot nieuwe gehoorzaamheid ontbreken?

---------

Het bovenstaande schreven vóórdat we tot onze verrassing in het ND van vrijdag 20-02-26 een uitgebreide reactie op het stuk van prof. Maris vonden. Het is van de hand van ds. L.A. den Butter, predikant van CGK Rijnsburg. Daarin komen ook de elementen van onze kritiek voor die we hierboven gaven. Maar ds. Den Butter gaat uitgebreider en veel dieper in op een aantal punten. We hopen in de volgende EIW-editie daar aandacht aan te geven want we achten zijn overwegingen en tegenwerpingen zeer waardevol en inzicht gevend.