Ethiek

Uit het verleden

Signalen

Bericht 1 van 1
 

Blijf Gereformeerd!

De synode van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt heeft in de  afgelopen maanden ingrijpende besluiten genomen o.a. inzake de  openstelling van de ambten voor vrouwen en de toenadering/eenwording  met de Nederlands Gereformeerde Kerken. De vraag voor velen is; Wat nu?

Plaatselijke gespreksgroepen met leden uit de DGK willen aan deze vraag aandacht geven. De groepen organiseren na de zomervakantie  een aantal infoavonden om zo met elkaar in gesprek te komen en door te  praten.

De bijeenkomsten zullen worden gehouden in de regio's Friesland,  Groningen, Zwolle, Hardenberg, Amersfoort en Rotterdam. Datum en  plaats kunt u de komende weken op deze site vinden.
 

LET OP: Al geplande avonden zijn door omstandigheden uitgesteld tot een naar te bepalen datum!

Initiatief voor Kerkelijke Eenheid



(Einde berichten)

 


SIGNALEN 12-11-16

RD 10/11/16
De voortgezette Gereformeerde Kerken in Nederland (VGKN) tellen 2235 leden. Dat zijn er 458 minder dan vorig jaar. Deze daling kwam vooral doordat de gemeente in Garderen, met 382 leden, uit het kerkverband stapte. De VGKN ontstonden in mei 2004 uit een aantal gereformeerde kerken dat niet mee wilde in de Protestantse Kerk in Nederland.

Uit een interview met de vooraanstaande ds. W. Smouter (NGK).
„Het is duidelijk dat onze kerken [NGK en GKv] zich in elkaars richting bewegen. Toch lag de gedachte aan hereniging bij ons soms gevoelig." Over het conflict in de jaren '60: Die 'kende een jarenlange aanloop en concentreerde zich rond de vraag of de Vrijmaking van 1944, waaruit de GKV voortkwamen, een daad van God was. Na de Open Brief van 31 oktober 1966, die onder meer bedoeld was als steun in de rug voor een geschorste predikant, sloeg de vlam in de pan.'
Op de Landelijke Vergadering (NGK) dient een voorstel dat predikanten straks over en weer kunnen voorgaan in beide kerken. Er zijn nu nog 'rare belemmeringen in de NGK. Zo moet een GKV-predikant afstand doen van zijn ambt voor hij een beroep kan aannemen naar een NGK-gemeente.() Het tegenover elkaar pal staan voor de waarheid zijn we kwijt. () De secularisatie dringt de kerk binnen en stelt ons heel andere vragen dan waarover het in het verleden ging.' ()
In de jaren zestig werden er in de GKv predikanten geschorst bij een centraal geleide ruzie. Dat komt nu niet meer voor. Maar ik zie dat in ons kleine kerkverband, met 30.000 leden en 90 predikanten, in de afgelopen jaren meer dan 10 procent van de predikanten is losgemaakt of om gewichtige redenen is ontslagen'.
Over homo en ambt: Er is geen breed draagvlak voor samenlevende homo-ambtsdragers. 'Maar het zit me dwars dat homoparen niet overal aan het avondmaal mogen. We zijn allemaal kinderen van God de Vader.' Het hart van de kerk ligt rond doop en avondmaal. Toegang tot de sacramenten is een verantwoordelijkheid van de plaatselijke gemeente.

ND 10/11/16
John Bolt, hoogleraar theologie aan Calvin Theological Seminary Grand Rapids over de verkiezing van Trump tot president USA.
Hij is niet enthousiast over Trump gezien zijn karaktergebreken, 'maar zijn verkiezing is niet het einde van de wereld.' Tegelijk is hij erg blij met de devote christen Mike Pence als vicepresident. 'Als calvinist neem ik mijn burgerplicht serieus, maar ik snap dat het dit keer niet mogelijk was om op een van beide kandidaten een positieve stem uit te brengen. Positief van Trump is: hij zal een conservatieve rechter benoemen in het Hooggerechtshof; zijn relatie met Israël niet vijandig als die van Obama die een deal sloot met Iran; meer banen creëren; hij wil een veilige grens met Mexico; en de huizenhoge verzekeringspremies door Obamacare terugdraaien.’

ND 09/11/16
Hoogleraar G.H. van Kooten (NT, Vroeg christendom, RU Groningen) trekt zich terug uit de raad van advies van Theologia Reformata, het wetenschappelijke tijdschrift van PKN/Gereformeerde Bond. De reden is dat ‘De GB de GTU mogelijk heeft gemaakt en dat is concurrentie voor de Protestantse Theologische Universiteit (PthU). 'De PKN is een brede volkskerk, die in relatie staat tot de cultuur. Dan is het logisch dat je studeert aan een openbare faculteit en de predikantsopleiding aan de PthU volgt.'
Oud-secretaris van PKN/GB J. van der Graaf is het hier niet mee eens en concludeert: 'Ik begrijp Van Kooten wel. Hij voelt zijn eigen positie in Groningen bedreigd worden.’

ND 08/11/16
De regiegroep GTU in zijn eindrapport: De theologische universiteiten in Apeldoorn en Kampen moeten daadwerkelijk en volledig samengaan in een nieuwe Gereformeerde Theologische Universiteit (GTU), die zich vestigt ‘aan de rand of in het buitengebied van Utrecht’. GTU wordt eigendom van een vereniging met 10 GKv leden, 10 CGK leden, NGK en PKN/GB elk 5 leden. Die benoemen samen een raad van toezicht van 5 leden die op hun beurt een tweehoofdig bestuur kiezen.
De landelijke kerkelijke vergaderingen van de GKv, CGK en de NGK moeten hier voor 1 april 2017 akkoord mee gaan. Begroting ongeveer 6 miljoen euro, 26 wetenschappelijke fte en 14 fte ondersteuning.

ND 07/11/16
Op de derde Nationale Synode in Dordrecht sprak o.a. ds. W. van ’t Spijker (CGK) over Johannes 17. Hij ziet drie verbonden: een verbond tussen Jezus en de Vader (met de Geest), tussen Jezus en de leerlingen, tussen christenen onderling. Zijn boodschap: De wereld kan alleen tot het inzicht komen dat God de wereld liefheeft als wij elkaar liefhebben.
De deelnemers zijn 'heel aardig voor elkaar' maar toch komt er één inhoudelijk punt wel twee keer bovendrijven. ‘Je bent één keer gedoopt. Dat is echt en dat blijft staan’, zegt een GKv-er. Maar 'de sfeer is ontspannen, liefdevol en saamhorig'.
'Het is tijd voor vervolgstappen'. In 2018 of 2019 wil de organisatie een verbond van kerken sluiten. Volgens GKv professor B. Kamphuis zijn ‘we’ definitief de vrijblijvendheid voorbij. ‘Drie keer is scheepsrecht. Nu we elkaar weer ontmoeten, willen we elkaar echt niet meer loslaten.’ 'Samen in de naam van Jezus, constateert ook Els van Dijk, directeur van de Evangelische Hogeschool in haar slotwoord'.

ND 06/11/16
In Visie, EO-blad bepleitte een orthodox-joodse rabbijn uit Jeruzalem, Chaim Eisen samenwerking tussen joden en christenen. Maar hij ziet Jezus wel op één lijn staan met andere grote rabbijnen. En iedere 'christen die hoopt een jood ervan te overtuigen dat Jezus de Messias is, ‘is iemand zonder respect’. Er moet rekening gehouden worden met misdaden die tegen Joden zijn gepleegd in WW2.
Maar ds. A. Verbree (GKv) benadrukt dat christenen zich tegenover joden niet schamen moeten voor het evangelie. En hij 'voelt er ook niets voor om, geboren in 1961, hoe dan ook zich schuldig te voelen vanwege de Godgeklaagde gruwelijkheden die de Joden in de Tweede Wereldoorlog zijn aangedaan en daarom tegenover Joden kunstmatig bescheiden te zijn.'

ND 05/11/16
Prof. G. Harinck, hoogleraar aan de TUK en VU in zijn column: Officiële publieke bijeenkomsten aan VU worden geopend met ‘Onze hulp is in naam des Heeren die hemel en aarde gemaakt heeft’, en besloten met ‘de naam des Heeren zij geprezen van nu aan tot in eeuwigheid’. Maar het probleem is dat zijn collega-hoogleraar aan de VU, Jacintha Ellers atheïst is en dit niet wil uitspreken. Ze stelt daarom voor zoiets als over 'een betere wereld en over verantwoordelijkheid' uit te spreken.
Harinck: 'Atheisten zijn zeldzaam en we moeten dus zuinig zijn op Jacintha.' En die christelijk formule uitspreken is een 'oefening' in diversiteit. Die is nodig om te leren aanvaarden 'want diversiteit is moeilijk en schuurt, doet pijn, ditmaal bij Jacintha'.
Oplossing is niet: 'de VU is eigenlijk geen plek voor atheïsten'. Bovendien 'die formules van de VU, ze zijn zo kwaad nog niet'. Denk net als 'Paulus op de Areopagus die aan filosofen uitlegt dat de belijdenis van God als schepper wil zeggen dat Hij het leven geeft aan alle mensen en dat Hij dichtbij is. Het is een inclusieve belijdenis: iedereen doet ertoe en Hij bekommert zich om iedereen.'
En zo dacht Harinck elke keer toen de formules klonken: 'Jacintha hoort er ook bij. Hij bekommert zich om andersdenkende collegae.'

Advertentie: 'Om jong talent een kans te bieden zich te ontplooien, en om onze nieuwsredactie vitaal en lerend te houden, zoekt het ND weer een journalistiek trainee (v/m), redactie buitenland'. Wat voor persoon?: 'Jij wilt het vak leren; je bent nieuwsgierig, onbevooroordeeld, intelligent, gretig, zorgvuldig en taalvaardig, een scherpzinnige waarnemer, een heldere denker, een boeiende verteller, een lenig sparrende team speler, een professionele kritiekgever, kunt incasseren'. Dat alles in christelijke geloofsverbondenheid.
En het ND is: 'Een schaamteloos christelijke krant die geen blad voor de mond neemt,  zuinig op lange traditie van degelijke, betrouwbare kwaliteitsjournalistiek, open, onbevangen, innovatief.'

ND 03/11/16
De Eerste Kamer wil dat het kabinet eenverdieners niet langer onevenredig zwaar belast. De motie van SGP met die strekking kreeg de steun van bijna de gehele oppositie.

De 'Nationale Synode' is een beweging die de dialoog tussen verschillende kerken wil bevorderen. In de stuurgroep zitten o.a. de PKN, de Remonstrantse Broederschap, de GKv, de CGK. Een verbond van deelnemende kerken (in 2018/19) zou moeten leiden tot uitwisseling van predikanten en deelname aan elkaars avondmaalsvieringen. Materiaal is beschikbaar om gemeenteleden uit verschillende kerken met elkaar te laten praten zodat ze vervolgens hun kerkenraad gaan vragen ook mee te doen met het verbond. Volgens De Fijter (PKN/GB) is ‘overal duidelijk geworden dat christenen samen moeten optrekken'. Er moet 'tastbare eenheid' komen. Wel zijn er nog wat probleempjes, bijvoorbeeld de vrijzinnigheid van het remonstrantse kerkgenootschap en is het credo van de NS 'te bleek'. Andries Knevel wil graag ook de RK hierbij, maar dat vindt zelfs De Fijter te vroeg. Hij wil een 'Protestants Katholieke Kerk in Nederland, naast de Rooms-Katholieke Kerk.’

ND 01/11/16
Met een gezamenlijke dans laten de leerlingen van christelijke basisschool De Rank en openbare basisschool De Pols in het Friese Tijnje zien dat ze in 2018 één fusieschool willen gaan vormen.

ND 29/10/16
De Nederlands Gereformeerde Kerken krijgen waarschijnlijk een permanente synode. Op de LV deze maand ligt dat voorstel op tafel.

ND 26/10/16
Domina Margriet Gosker is projectleider van de komende Reformatieherdenking. In de Reformatie gaat het om: 'Jouw eigen geloof doet ertoe, want God heeft jou lief.’ Ze heeft de Vrijmaking meegemaakt. Maar 'dat mensen met hetzelfde geloof niet meer met elkaar praten, klopt niet met het evangelie. Elkaar de maat nemen, elkaar beoordelen en veroordelen, dat wil ik niet.' De grote ontdekking tijdens de Reformatie was dat je genade krijgt van God.' Ze het meest uit naar de activiteit 'vrouwen in het protestantisme. () Zij heeft de kans gekregen om haar roeping te volgen, mede dankzij de Reformatie. De RK is nog lang zo ver niet. Dat komt om wat Luther schreef in Over de vrijheid van een Christenmens: je draagt zelf verantwoordelijkheid tegenover God, dus anderen kunnen niet voor jou bepalen wat je moet doen.' Dat vrouwen nu wel domina kunnen worden heeft 'ook te maken met een andere omgang met bepaalde Bijbelteksten, zoals die teksten waarin staat dat vrouwen moeten zwijgen in de samenkomst.'

ND 22/10/16
Uit een dubbelinterview over genezing met prof. dr. Stefan Paas (TUK/VU) en Evangelisch Werkverband-directeur Hans Maat.
Maat: ‘Ik hou me eenvoudig aan het gebod van Jezus om de zieken te genezen en mensen te bevrijden van demonen’. Paas: ‘Als de arts uitbehandeld is, is de Heilige Geest misschien ook wel uitbehandeld’. Maar hij wil 'met nadruk geen ‘streeptheoloog’ zijn, alsof de bijzondere Geestesgaven als genezing en profetie hooguit voorkwamen als ‘startmotor’ van de vroege kerk.'
Maat doet 'gewoon Jezus na' en legt mensen de handen op en ziet ze genezen: psychosomatische kwalen, ook tumoren. Paas vindt spreekt pas van bovennatuurlijk als hij (naar de roomse Lash) 'een konijn viool ziet spelen'. Wonderen kun je misschien in de toekomst gewoon verklaren.
Hoe moet je omgaan met mensen die niet genezen, ondanks gebeden? Maat: ‘Dat vind ik zelf ook ingewikkeld. In mijn naïviteit denk ik nu nog dat er maar weinigen zijn die krachtig en vol bewogenheid bidden voor zieken. Daar hangt het wel vanaf. Als meer mensen zich die gebedspraktijk toe-eigenen, gebeuren er meer wonderen. Dat is een wetmatigheid.’ Maar Paas: ‘Ik denk het niet. In Brazilië en Afrika wordt ontzettend veel gebeden, maar de mensen gaan gewoon dood.’

ND 20/10/16
Elke NGK dominee mag preken in een GKv kerk, als de vrijgemaakte kerk hem daartoe uitnodigt. Of dat ook voor vrouwelijke dominees geldt, hangt af van het besluit dat de GKv nemen over dat onderwerp, zo luidt een voorstel van de landelijke commissie Deputaten Kerkelijke Eenheid van de vrijgemaakte kerken. De commissie concludeert ook dat ‘in de praktijk van de NGK de binding aan de belijdenis steeds meer eenzelfde plek heeft gekregen als in de GKv’. De deputaten willen ervoor waken dat het gevoel bij de NGK ontstaat dat de GKv 'de macht overneemt’.

ND 18/10/16
In een jongerendienst GKv Hardenberg Baalderveld-Zuid (ds. A. Feijen) kon men via de smartphone reageren op stellingen, die vervolgens met een beamer op een scherm in de kerk werden geprojecteerd. De dominee reageerde daar dan op. Enthousiasme…!

Zeven kerken in Enschede schoven bij elkaar aan aan het Avondmaal: GKv, CGK en NGK.

ND 15/10/16
De CGK (73.000 leden) zijn met elkaar in relatietherapie geweest, volgens hun deputaten Eenheid Gereformeerde Belijders. De toenadering tot andere kerken zat in een ‘impasse’  doordat de CGK met elkaar als egeltjes samenleven. De 185 plaatselijke kerken vertrouwen elkaar slechts selectief. Niet elke dominee mag of wil preken in elke kerk. En daarom is er nu aandacht voor binnenkerkelijke eenheid. Want het gaat maar moeizaam met de CGK, zie de vorming van de GTU waarvoor CGK proberen te balanceren met de PKN/Bonders.
Een dierbare maat van CGK is ‘geestelijke herkenning’. Maar volgens ND-hoofdredacteuur Kuiper moeten CGK dominees die deze maat hooghouden eens met hun catechisanten praten en met onkerkelijke of moslimburen. 'En probeer het hén dan maar eens uit te leggen, met de Bijbel in de hand en in Jezus’ Naam.'

ND 13/10/16          
De Theologische Universiteit in Apeldoorn krijgt twee nieuwe hoogleraren: Arnold Huijgen en Maarten Kater, op resp. de vakgebieden systematische en praktische theologie.

De ministers Schippers (Volksgezondheid) en Van der Steur (Veiligheid en Justitie) maken een wet die stervenshulp biedt aan 'ouderen die vinden dat ze ‘klaar’ zijn met leven'. Het kabinet schuift het grondige advies van de commissie-Schnabel daarmee terzijde. Het kabinet 'ziet echter een groeiende groep mensen die meer regie over het eigen levenseinde wil door bijvoorbeeld verlies van onafhankelijkheid, eenzaamheid door onder meer het verlies van dierbaren, aftakeling en verlies van waardigheid.

Het nieuwe VVD-verkiezingsprogramma stelt dat ‘Iedereen de mogelijkheid moet hebben om zelf te kiezen voor een waardig levenseinde.’ D66 wilde dat altijd al vurig: 'Elke oudere moet de vrijheid hebben om zelf te bepalen hoe en wanneer hij of zij wil sterven.'

ND 12/10/16
De PKN wil bij de afsluitende oecumenische viering van het Reformatiejubileum op 31 oktober volgend jaar samenwerken met zo veel mogelijk verschillende kerken, inclusief  RK en de kleine gereformeerde kerken. Dat moet volgens PKN-synodevoorzitter Karin van den Broeke wel onder de ‘ambtelijke verantwoordelijkheid’ van de PKN.
De Hersteld Hervormde Kerk en de Gereformeerde Gemeenten zullen eigen herdenkingen organiseren.

Ds. W. van der Schee (GKv) is overgestapt naar de PKN. Hij heeft als docent kerkrecht gewerkt aan de TUK en was in 2014 afgevaardigde op de GS van de GKv. Hij kreeg na zijn losmaking geen beroep meer. Van der Schee is de derde vrijgemaakte predikant in korte tijd die naar de PKN gaat.

ND 07/10/16
Er zou een nieuwe, ‘voluit gereformeerde’ partij naast de SGP moeten komen, schrijft In het Spoor – het blad van zeer conservatieve staatkundig-gereformeerden. Reden: de SGP geeft teveel ruimte aan niet-gereformeerde godsdiensten. Eerder aanvaardde het SGP-bestuur dat óók als Nederland weer een christelijke natie wordt, andersgelovigen een gebouw mogen hebben om bijeen te komen. Wel mag de ‘dominantie’ van andere religies aan banden worden gelegd.  Megamoskeeën en gebedsoproepen blijft de SGP afwijzen.

Martijn Horsman (39) vertrekt per 1 januari 2017 als voorganger van Stroom (130 leden) Amsterdam, de inmiddels zelfstandige gemeente en niet (meer) gebonden aan de GKv. Ook het Kleiklooster in de Bijlmer en de PopUpKerk in Amsterdam-West gaan vanaf januari 2017 zelfstandig verder.

ND 04/10/16
Op een bijzondere manier werd Mathijs van Dijk in een dienst van GKv Zwolle-West gedoopt: ondergedompeld in de stadsgracht tegenover het kerkgebouw. Voorganger Jos Douma. In de dienst werden ook vier baby’s gedoopt – niet in de gracht.

ND 03/10/16
Godsdienstsocioloog Chris Janse wijst in De Saambinder, het blad van de Gereformeerde Gemeenten af dat lokale kerkenraden dominees uit andere kerkverbanden uitnodigen. Kerken daarin de vrije hand te geven ‘is volstrekt in strijd met het gereformeerd kerkrecht, een dergelijke praktijk leidt gemakkelijk tot een desintegratie van het kerkverband'. Hij noemt CGK en NGK waarin de verschillen alsmaar groter worden. ’Een kerk is geen uitzendbureau van predikanten, die op aanvraag ingezet kunnen worden’.

ND 01/10/16
Uit interview van Rien van den Berg met Willem Smouter NGK, voorzitter Ledenraad en voorzitter Raad van Toezicht EO.
De EO wil samen met andere christenen 'het verhaal van Jezus' vertellen. Smouter: ‘Dat is ook zo!’ Maar de net aangetreden nieuwe programmamaker, Tom Mikkers, zegt: 'de Bijbel is een mensenboek', en 'het zenboeddhisme is ook erg fijn', en 'het christendom is bepaald niet de enige waarheid'. De vraag is dan: 'Met wie vertel je welk verhaal dan nog?' Smouter: 'Er zijn delen van de kerk waar soms die woorden gekozen worden. Dat staat haaks op de EO missie. Als in een uitzending die toon klinkt, zijn we dus niet bezig met onze missie, maar met onze taak om de kerken te representeren.’ Echter interviewer: 'Maar er staat: met deze mensen gaan we onze missie vervullen.'

Column G. Harinck, hoogleraar aan de VU en de TUK.
Het is al lang geleden dat Harinck in zijn GKv de Tien Geboden heeft horen voorlezen. Wel allerlei alternatieven want 'geboden bekken niet lekker in een tijd waarin het accent in het christelijk geloof ligt op liefde en inclusiviteit'. Harinck is er niet gelukkig mee. Want 'het christendom is in forse mate een godsdienst van herdenken. () Het christelijk geloof is ingebed in de geschiedenis, maar al de vernieuwingspogingen rondom de Tien Geboden gaan daaraan voorbij.' Bij hem zitten de Tien Geboden nog wel in het hoofd, maar bij een jongere generatie niet. De verwijzing naar de band met die tekst wordt rap betekenisloos.'
Net als de discussie over de Nederlandse identiteit zoekt men 'met uitzondering van Kees van der Staaij de identiteit van de kerk in het heden, in homorechten, gelijkheid van man en vrouw, etcetera. Maar los van de geschiedenis – 1581, 1848 of 1917 – wordt zo’n ijkpunt betekenisloos. () Zou de kerk die niet put uit het heden, maar uit een boek dat 2000 jaar en ouder is, niet beter moeten weten?'

ND 30/09/16
Janneke de Leede is psycholoog, coach en trainer. In een gastcolumn zegt ze:
Bij haar thuis staat een devote Maria in de vensterbank. Ze zoekt al jaren in elke RK naar beelden van Maria. Want deze fascinerende vrouw intrigeert haar. Maar in de protestantse traditie is Maria vaak weggemoffeld en naar de achtergrond geschoven, vindt ze. Maria is toch 'de meest gezegende van alle vrouwen, vol van genade'? Dus: 'Ave Maria. Wees gegroet, Maria, vol van genade'. Maria moet dus een prominentere plaats in het protestantse (kerk)leven krijgen. 'Want Maria doet ertoe, als moeder van Jezus. () Zij gaf Hem het leven. () En zij geeft Hem aan ons door. Zij geeft haar Kind, haar Heer, aan mij.'
Als Maria weer haar plek krijgt 'is dat ook een belangrijke stap in de oecumene. Laten we beginnen met het invoeren van een speciale Mariazondag'.

ND 29/09/16
Conclusies uit een het onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP). Afbrokkeling van de grote kerken heeft ‘het toneel vrij gemaakt voor atheïsten en agnosten en een brede baaierd aan spirituele stromingen’. De secularisatie werkt door. 11% zegt het toe te juichen als de kerken verdwijnen.
33% vindt dat de overheid moet zorgen dat in elke plaats ten minste één kerkgebouw openblijft.
40% vindt dat zonder steun van kerken zwakke groepen in de samenleving aan hun lot worden overgelaten.
35% verricht vrijwilligerswerk (Kerkgangers 55 procent).
67% vindt dat religie zich moet beperken tot het privéleven.
75% vindt dat ‘politiek en godsdienst los van elkaar moeten staan’.
Velen zijn bezorgd over de ‘islamisering van Nederland’.

ND 28/09/16
‘Elke abortus is er één te veel’, volgens Ton Coenen nu, directeur van Rutgers Kenniscentrum Seksualiteit, voorhoede van de beweging vóór legalisatie van abortus. ’Natuurlijk willen ze bij Rutgers de Wet Afbreking Zwangerschap (1984) niet terugdraaien. En het feit dat de opvatting ‘abortus is moord’ nog springlevend is onder tieners (óók onder de niet-religieuzen, bleek uit hun eigen onderzoek), beschouwt het kenniscentrum als een ‘schrijnende situatie’.
Jaarlijks worden in Nederland ruim 30.000 kinderen geaborteerd. Maar hoofdredacteur Sjirk Kuijper vindt dat 'het niets en niemand helpt als mensen zich op de rechterstoel van de Allerhoogste plaatsen, en met juridische vonnisretoriek (‘Moord!’) de eigen rechtzinnigheid uitkramen.' Als ook voorstanders erkennen dat iedere abortus in feite een verlies is 'opent dat perspectieven', denkt hij. Oplossing is: 'zorg, liefde, complete voorlichting en goede hulpverlening'.

ND 26/09/16
Met de verkoop van het ’t Gbouw in Zwolle 'kussen de GKv twintig jaar recente geschiedenis vaarwel'. Het markeert ongeveer 'de overgang van een gesloten ‘ware’ kerk naar een opener gemeenschap: hé Nederlands-gereformeerden, hallo Protestantse Kerk in Nederland', volgens journalist Gerard ter Horst.
Van de organisaties in het Gbouw zijn er van de elf nog zes over. Die verhuizen naar een nieuw en anoniem pand aan de rand van van Zwolle-Oost. Een vingerwijzing?, vraagt hij zich af.

ND 23/09/16
De stichting Geloofsgesprekken wil christenen uit verschillende kerken met elkaar in gesprek brengen over het geloof, zodat ze elkaar herkennen en erkennen als één in Christus. Ze zoeken mensen die in de eigen woonplaats geloofsgesprekken willen leiden. Het gaat niet om theologische discussies maar uitwisseling van wat in je hart en je leven speelt. Ontdekken: 'die ander zoekt dezelfde dingen als ik.’ Dus niet over verschillen tussen christenen en kerken pratn. En omdat het niet gaat om je eigen gemeente alleen zit er 'een extra verrassingselement' in.

SIGNALEN 29-10-16

Kerkbode Noorden25/06/16
Ds. K. Batteau schrijft over de binding in de GKv aan de 3 FvE. Hij zegt daarin o.m.: … "we leven nu in een tijdperk waarin we een terugkeer zien van de vrije, 'niet-dogmatische' persoon in Nederland. Iedereen kiest zijn of haar eigen weg. 'Ik wil zelf kiezen wat ik wil geloven.'"
Batteau merkt ook een reactie op het verleden van de GKv. Symbool voor dat verleden is prof. J. Kamphuis (1921-2011). "Hij speelde een grote rol als een van de leiders van de 'binnenverbanders,' die opkwamen voor het gezag van de belijdenisgeschriften, tegenover de 'buitenverbanders' (de huidige NGK), die los­ser omgingen met deze belijdenisgeschriften. Op dit ogenblik zien we een sterke reactie onder de oudere maar ook de jongere genera­tie in de GKv tegen de manier waarop Kamp­huis theologie beoefende en leiding gaf in de kerken. () Het idee is: de GKv werden te veel een 'dogmatisch' bolwerk, in plaats van een liefde­volle gemeenschap waar Gods genade in Jezus werd gepreekt".
Daarvan getuigt het nieuwe bindingsformulier: "dat heeft niet al­leen een mildere toonzetting, maar de manier waarop de binding van ambtsdragers met de belijdenissen wordt gepresenteerd is ook min­der streng, minder massief en onverbiddelijk van karakter." Ds. Batteau vraagt zich af: "Krijgt de ambtsdrager hier te veel ruimte om afte wijken van wat de belijdenis­sen werkelijk zeggen?".
Batteau wil herontdekking en waardering van het werk van wijlen Kamphuis want hij was "treffend in zijn kritiek en sterk in zijn waardering van de leer van de Schrift. () Wat we op dit ogenblik nodig hebben is niet minder, maar meer dogmatiek in de kerken."

Kees Heek (57) is de nieu­we directeur/bestuurder van de Gereformeerde Scholen Groep (GSG) bestaande uit alle 9 vestigingen in de drie Noordelijke provincies. Heek over de gereformeerde identiteit:
"Leerkrachten moeten het christen­zijn uitstralen, dat moet eraf spatten. De teams moeten veel aandacht voor de leerlingen heb­ben en onze scholen moeten kwaliteit leveren. Daarnaast moeten we inspelen op de verande­ringen in de maatschappij om ons heen. Om dat te bereiken werken bij de GSG overtuigde en betrokken gelovigen die zelf drager zijn van de identiteit, deze belichamen en uitdragen. De leerkrachten stemmen in met onze iden­titeit, leren jongeren hoe ze op grond van de Bijbel kunnen denken en handelen in verschil­lende gebieden van het leven en tonen passie om zelf ook bij te dragen aan de verdere vor­ming van de identiteit van de scholen."
Maar kunnen baptistische docenten hierbij worden betrokken? Heek: "Iedereen die onze grondslag van harte onderschrijft en wil uitdragen is welkom. We zoeken bezielde professionals".

GKv Kerkbode Midden 27/05/16
Ds. H.J. Visser pleit voor een eerder toelaten van kinderen tot het Avondmaal. De dominee kijkt met enige jaloersheid naar de praktijk in roomse kerk waar al op jonge leef­tijd kinderen (7, 8 jaar) hun eerste communie doen.
Jongere kinderen kunnen al wel begrijpen waar het om gaat. "Als ze een periode van onderwijs heb­ben gehad en weten waar het over gaat? Laat ze dan tegen de pubertijd zelf kiezen of ze deel willen nemen of niet. Het kan een belangrijke steun in de rug zijn om ook in de roerige jaren te mogen weten, dat je door het ge­loof deel hebt aan Jezus Christus." Zo krijgen jongeren "het gevoel niet langer als tweede­rangs te worden beschouwd".
GKv Kerkbode Noorden 11/06/16
Classis Stadskanaal 12 mei: De kerk van Winschoten heeft het komend jaar 15 gezamenlijke erediensten met de CGK. Beide kerkenraden hebben uitgesproken verder te willen met het onderlinge contact. In Stadskanaal zullen vanaf deze zomer de middagdiensten altijd gezamenlijke diensten zijn van GKv en CGK. Maar de Oosterkadekerk (CGK) doet daar voorlopig nog niet aan mee.

Ds. C.C. den Hertog (CGK) vertrekt van Surhuisterveen naar GKv/CGK Nijmegen. Wat zijn de voordelen van zo'n combi-kerk?':
"Samenwerking is voor mij veel meer een opdracht, omdat het niet zo zijn mag, dat het lichaam van Christus gescheiden is. Ons land kent een geschiede­nis van vele, vele kerkscheuringen. Sommige nodig, andere iets minder nodig. Voor mij is het de vraag of we ons bestaansrecht tegenover elkaar kunnen blijven ontlenen aan een ge­schiedenis, waarvan we vandaag ook wel zien dat daar veel menselijk en onheilig vuur bij is geweest."
"Het getuigenis tot de wereld om ons heen wordt grondig gehinderd door onze gelijkheb­berigheid. Niet ieder verschil van inzicht is ook direct kerk-scheidend. Sterker zelfs: slechts heel weinig verschillen zouden dat mogen zijn. () Kerkscheidend kun­nen volgens mij slechts die zaken zijn die het hart van het Evangelie raken: de leer van de Drie-eenheid, de leer aangaande Christus en daaruit voortkomend: de rechtvaardiging uit het geloof alleen en het besef dat wij als men­sen radicaal en totaal op Gods ontferming zijn aangewezen. () Hangt er een waas van vermoeidheid over de kerken omdat we het onvoldoende aandurven om te luisteren en te zoeken naar andere kerken?"

GKv Kerkbode Midden 13/05/16
Mr. E. Bos beschouwt de vraag of in de GKv vrouwen nu al tot diaken kunnen worden verkozen. Zijn conclusie: "Het benoemen van zusters tot diaken is thans mogelijk, ook al is dit niet ex­pliciet door de laatste synode uitge­sproken. Er ligt, kerkrechtelijk gezien, dus geen belemmering. () Voor benoeming in de ambten van ouderling of predikant ligt het moeilijker vanwege het door de synode genoemde verschil in verantwoordelijkheden tussen man­nen en vrouwen en de daarmee sa­menhangende onduidelijkheid."
Classis Noord-­Brabant/Limburg 03/03/16 
In Brunssum-Treebeek zijn veel interkerkelijke diaconale projecten, o.a. met asielzoe­kers. "Op deze manier wordt het kerk­zijn in Brunssum gezamenlijk vormge­ven. In samenwerking met de Baptistengemeente en het Le­ger des Hells, de Alphacursus gestart. Hiervoor hebben zich 17 kandidaten aangemeld."
In Maastricht denken GKv en NGK na hoe tot één gemeente samengevoegd te kun­nen worden.
In ja­nuari 2016 is in Eindhoven gezamenlijk Avondmaal gevierd met CGK en NGK.
In 's Hertogen­bosch hebben gemeenteleden bezwaar aangetekend tegen het proces van sa­mensprekingen met de NGK en een bijeenkomst belegd.

GKv Kerkbode 10/06/16
Drie kerken in Dronten, NGK, CGK en GKv Dronten-Zuid gaan intensiever samenwerken. Ds. R. van den Berg (GKv): "Jezus roept ons op om de eenheid te zoeken. Naar zijn stem hebben we geluisterd, en in zijn lief­de hebben we elkaar gevonden."

GKv HAARLEM
Fonteinkerk
zondag 12 juni 2016
09:30 u.: dienst
zondag 19 juni 2016.
09:30 u.: dienst

CGKv IJMUIDEN
Petrakerk
zondag 19 juni 2016
10:00 u.: drs A. Knevel
17:00 u.: ds G.W: Kroeze

GKv AMSTELVEEN
zondag 12 juni 2016
10:30 u.: dienst
zondag 19 juni2016
10:30 u.: dienst

AMSTERDAM-CENTRUM
zondag 12juni 2016
10:00 u.: dienst
zondag 19 juni 2016
10:00 u.: dienst

Classis Alkmaar-Haarlem 16 maart 2016: O.a.: "Er is bezwaar tegen het be­sluit van Haarlem om geen middag­diensten meer te houden. Dat be­zwaar zal worden beoordeeld door de deskundigen die de classis heeft aangewezen."

Classis Utrecht 3 maart 2016: GKv Nieuwe­gein wil verder met CGK/­NGK Nieuwegein als kerk van Christus. Deputaten Kerkelijke Eenheid en de classis zijn akkoord. 
Kerk­grenzen tussen de kerken van Utrecht (C, Utrecht-N/W, Utrecht-LR) worden nog gehandhaafd, maar een kerkenraad kan hier­van afwijken indien nodig.

Onderweg 28/05/16
Homoseksualiteit is een centraal thema is op de CRC-synode in Noord-Amerika, die op 8 juni begon. Er zijn veel bezwaren tegen een com­missierapport over de kerkelijke omgang met het homo'huwelijk'. Zestien clas­ses vinden de conclusies van het rapport te genuanceerd en sommige willen de definitie van het huwelijk in de KO aanscherpen. De classis Arizona vraagt 'seksu­eel verkeer alleen binnen het huwelijk van man en vrouw' als confessioneel te erkennen.

Wordt Vervolgd nr 6 juni 2016
In de Disney-film Frozen (2013) trouwde de hoofdrolspeelster, prinses Elsa niet gewoon met een prins. De boodschap van de film luidde dat je jezelf moet accepteren zoals je bent. Disney werkt nu aan een vervolg. Homorechtenorganisaties roepen de film­producent op om Elsa daadwerkelijk uit de kast te laten komen. 'Een kinderfilm met een personage dat zich voelt aangetrokken tot iemand van hetzelfde geslacht, zal je kinderen niet in homo's veran­deren maar hun leren dat liefde talloze gedaantes aanneemt', denk men.

GKv Kerkbode 30/04/16
Ds. J. Kuiper: "Veel plaatselijke kerken hebben tegen­woordig hun eigen belijdenis. Die heet een visiedocument en geeft weer waar de plaatselijke kerk voor staat. Vaak gaat zo'n visie over de omgang met mensen. "Wat moet je ermee als je in je visie zegt dat betrokkenheid op elkaar heel belangrijk is, maar er in de praktijk van het drukke leven van 2016 bijna niets van terechtkomt? Of dat het pastoraat aan de gemeente teruggegeven is, maar de gemeente komt in meerderheid daarvoor niet in beweging? Dan gaan die grote woor­den tegen je werken."
Mensen die hier op 'afknappen' wijst Kuiper op wat volgens hem de kern van kerkzijn is: "de viering van de gemeen­schap met Christus in het avondmaal. Een belijdenis op zich: je voegen in die grote schare van mensen die etend en drinkend uiting geven aan hun ver­trouwen op de Heer van de kerk. Dat bewaart voor cynisme en geeft hoop."

HHK Kerkblad 17/03/16
Dr. P. de Vries recenseert de dissertatie van dr. A. van Langeveld over prof. C. Veenhof: 'In het klimaat van het absolute'. "Naarmate het absolute in de Gereformeerde Kerken Vrij­gemaakt steeds zwaarder werd aangezet, kreeg Veenhof steeds meer bezwaren. () Kritiek op de belij­denis was voor hem geoorloofd, als men maar aan de kern ervan vasthield. Veenhof is uitgegroeid tot de geestelijke vader van de Nederlandse Gereformeerde Kerken. () Van Langevelds "waardering voor de latere Veenhof is overduidelijk". Volgens De Vries ademt de sfeer in de NGK "nog altijd de geest van Veenhof: trouw aan de Schrift en de kernpunten van de belijdenis met veel ruimte voor verschil in opvatting.
De Vries heeft zijn vragen. Weliswaar heeft de kerkvisie die de vroegere GKv hem "nooit en in geen enkel opzicht kunnen bekoren. () Het exclusivisme dat eruit spreekt, kan ik niet verenigen met de belijdenis dat Christus wereldwijd in eenheid van het ware geloof Zijn kerk vergadert. Kerkelijk exclusivisme verdraagt zich niet met een godsvrucht die niet alleen de kenmerken van de ware kerk (en die openbaren zich in Gods vrijmacht waar Hij dat wil) maar ook van de ware christen benadrukt. Dat Veenhof daar­mee vastliep en dat men inmiddels in de Gereformeerde Ker­ken Vrijgemaakt daarop terugkomt, acht ik winst." Maar, "als buitenstaander [van de NGK] vallen zij bij mij niet op door hun trouw aan de Schrift en de kernpunten van de belijdenis. Dat moet ik in toenemende mate ook van de GKv zeggen." Hij denkt aan: "… de erkenning van het volstrekte gezag van de Schrift in historisch en ook leerstellig en ethisch opzicht, aan de ernst van de eeuwigheid, aan het centraal stellen van wet en Evangelie, zonde en genade in de prediking en aan het feit dat een christen allereerst een pelgrim is op aarde. Een mens die zich alleen rechtvaardig voor God weet op grond van de hem in Christus geschonken en door de Heilige Geest verzegelde vrijspraak in Christus." Bevinding als in het klimaat van de Nadere Reformatie ziet De Vries "maar weinig en in de kerken waarvan hij [Veenhof] de geestelijke vader werd zo goed als in het geheel niet."

Mens en Samenleving: Communicatie 02/06/16
Tijdens de inhuldiging van Koning Willem-Alexander op 30 april 2013, legde Lutz Jacobi in het Fries (de tweede landstaal) de belofte af. De meeste parlementariërs zeiden: "Zo waarlijk helpe mij God almachtig," of "Dat beloof ik." Maar de Friezin zei "Dat ûnthjit ik". Velen dachten dat Jacobi zei: "Dat vertik ik," maar ze zei juist dat ze het beloofde.

Bewaar het Pand 24/03/16
Ds. P. Roos neemt waar dat velen het een belangrijk punt vinden dat waarnemers uit de GKV op de meerdere kerkelijke vergaderingen van de CGK stemrecht krijgen. Het argument: omgekeerd hebben leden van de CGK ook stemrecht op de vergaderingen van de GKV.
Maar de predikant ziet in de GKV allerlei signalen van verwijdering van de Schrift. Hij denkt aan vrouwen op de kansels; de samensmelting met de NGK; het voornemen dat buitenlandse kerken hebben om te breken met de GKv door hun toenemende vrijzinnigheid. Volgens ds. Roos voelen "velen onder ons zich in het nauw gedre­ven door dit punt [stemrecht] op de agenda van classes en Synode. () En eigenlijk weten we het allemaal wel. We zijn zelf verdeeld. Horen we echt bij elkaar? Wat bindt ons aan elkaar? Maar er zijn toch onderlinge afspraken en be­loften? Zijn we met elkaar eerlijk en gaan we eerlijk met elkaar om? Hier kan alleen Gods Geest uitkomst bieden. Eerlijkheid kan zijn dat we allen in de schuld komen voor de Heere. Het kan ook zijn dat we een werkelijke keus doen. Welke kant willen we op? "Linksom ofrechtsom? () Onder ons worden openlijk geen bepaal­de signalen waargenomen om te breken met de leer der Reformatie. () Onderhuids zijn die tekenen er wel, over de hele breedte van onze kerken." En de GKv?: "Deze kerken, tot voor kort wel zuiver Gereformeerd, staan op de tweesprong. Hun lot heeft sowieso te maken met het onze. () We hebben elkaar niets te verwijten. Voor beide geldt: Keert weder, gij afkerige kinderen en Ik zal uw afkeringen genezen (Jer.3).
 


SIGNALEN 15-10-16

De Wekker 30/09/16
Over de CGK gemeente in Emmeloord, de hoofdstad van de Noordoostpolder: Voor hun kerkgebouw werd de eerste steen gelegd door ds. G. Visser op 14 juni 1952. Vanaf deze tijd is er sprake van contacten tussen de GKv en de CGK. Tussen 1963 en 1969 werden de contacten moeilijker. Vanaf 1970 werden de contacten voortgezet met de NGK. In 1972 ondertekenden beide gemeenten de verklaring van eenparig gevoelen. Maar tot volledige eenheid is het niet gekomen.

GKv Kerkbode Noorden 1/10/16
Ds. J. Kuiper heeft gevoelens van onbehagen als het gaat om MV in de kerk. Hij herinnert aan het synodebesluit van Ede dat sprak van verschillende verant­woordelijkheden voor mannen en vrouwen. Maar 'wie die weg opgaat, komt op een pad vol voetangels en klemmen: gaat je ingebakken mannelijk superioriteitsgevoel je parten spelen?' De predikant ontwaart ook 'een bovenschriftuurlijke binding' als een kerkenraad het niet goed vindt dat een predikant zijn standpunt vóór de vrouw in het ambt niet mag ventileren.

Ds. A.H. Driest evalueert het huisbezoek. Hij herinnert aan een uitspraak van prof. E.A. de Boer dat 'onderling pastoraat niet bestaat'. Pastoraat hoort bij de ouderling: 'Toch is dit laatste een gedachte die vandaag niet sterk leeft. Geen wonder dat daarmee de ouderling die regelmatig de wijk ingaat op z'n retour is. Tot schade van de kerk. Het individuele pastoraat van de ouderling laat zich niet vervangen door het opzetten van een kring van gemeenteleden die die zorg overnemen. Dit pastoraat vraagt nu juist om die individuele herderlijke zorg van de ouderling.'

In de kerk van Haren kost het steeds meer moeite om de vacatures voor het ambt vervuld te krijgen, m.n. door de werkdruk van mannen: in veel gezinnen werken beide partners; men­sen willen zich niet voor vier jaar binden; de eisen van de gemeente zijn toegenomen. Daarom heeft men nu pastorale werkers in de gemeente naast ouderlingen en diakenen (MV) die een stuk werk en verantwoording van de ouderling overnemen. Het gaat om zorg en aandacht voor en gebed met en troosten van kerkleden. De ouder­ling houdt contact met de pastorale werkers en gaat, waar nodig, zelf een bezoek afleggen. Conclusie van een ouderling daar: 'De wereld om ons heen verandert, ook in de kerk kan men niet meer de oude vormen van vroeger handhaven.'

OnderWeg 01/10/16
Het blad constateert: De nieuwe kerkorde van de GKv spreekt er niet expliciet over hoe het jaarlijkse huis­bezoek moet worden ingericht. In de praktijk zijn er daarom steeds minder jaar­lijkse huisbezoeken.

Op 31 oktober is het 50 jaar geleden dat de Open Brief aan de Tehuisgemeente verscheen en aanleiding werd tot het ontstaan van de NGK. Maar die breuk is in vergaande mate geheeld en dat wordt op zondag 30 oktober op diverse plaatsen gevierd door gezamenlijke kerkdienst (soms) met Avondmaal vieren: in En­schede, IJsselmuiden, in Haarlem/Heemstede.

NGK Groningen (Tehuis-gemeente) en NGK Utrecht hebben besloten dat homoseksuele gemeenteleden met een relatie 'in liefde en trouw' ambtsdrager kunnen worden.

Peter Wieringa (vroeger GKv, nu landelijk adviseur missionair werk in de NGK) bedenkt een 'praktijkvoorbeeld van kerkverlating'. 'Machteld had een veeleisende moeder. Als ze als kind de tafel had gedekt, legde moeder nog even alle bestek goed recht. Als ze een 7,7 kreeg voor een toets, was de reactie: 'Heb je misschien niet genoeg geleerd?' Volgens Wieringa: 'In de kerk werd dit nog versterkt door het benadrukken dat we 'in zonde ontvangen en geboren zijn en geneigd tot alle kwaad'. We doen nooit iets helemaal goed. Altijd die zonde ..'. Zijn oplossing: begrip voelen en tonen voor Machteld. En: de echte God vindt Machteld geweldig!

GKv kerkbode Midden 30/09/16
Classis Hardenberg 2 juni 2016: …Heemse overweegt haar predikanten bij de avondmaalsdiensten in Clara Feyoena Heem in te zetten die eerder door de PKN werden belegd. In verschillende classis­gemeentes bestaat de mogelijkheid voor gasten van buiten de GKv, om het avondmaal mee te vieren. De classis heeft geen bezwaren tegen het bedienen van het sacrament in dergelijke zorginstellin­gen.

Onderweg 17/09/16
GKv Utrecht-Noord/West (Opstandingskerk) bevestigt als eerste GKv-gemeente enkele vrouwelijke gemeenteleden als ambtsdrager.

GKv Kerkbode Midden 16/09/16
Heerco Walinga probeert de specifieke identiteit van de GKv te achterhalen. Standpunten m.b.t. liturgische vormgeving, evolutie, homoseksualiteit, M/V in de kerk, gasten aan het avondmaal, het bepaalt allemaal niet de identiteit van deze kerk. Wat onderscheidt dan wel? Volgens Walinga: 'Dat we die vraagstukken niet uit de weg gaan () en in de tijd die er is tot de Jongste Dag, na willen denken over die lastige vragen.' Willen leren, dat is het! 'Vraagstukken? Problemen? Ethische kwesties? GKv-ers slaan dan de Bijbel open en stropen de mouwen op.'

Classis Amersfoort 2 juni 2016: … De vergadering stemt van harte in met de toelating van br K. van Bekkum tot predikant. Van Bek­kum ondertekent het bindingsfor­mulier voor predikanten binnen de classis Amersfoort, en is daarmee predikant van Amersfoort-West geworden.

Op voorstel van de kerk van Leusden gaat de classis bezig met een pio­nier voor het werk onder 18- tot 30-jarigen aanstellen.

Classis Amsterdam 2 juni 2016: … De 'mogelijk­heden van verbinding' (ambtelijk en sacramenteel) van GKv met Po­pUpKerk en Kleiklooster worden besproken. Deputaten Gemeentestichtingsprojecten mel­den dat de begeleiding moederkerk A'-dam-C zwaar belast. De fi­nanciering vanuit de kerken is in een afronden­de fase. De projecten hebben wel christelijke presentie opgeleverd in de Bijlmer, in een wijk in Amstelveen en onder kunstenaars, maar geen nieuwe kerken. 'Het feit dat jarenlan­ge financiële ondersteuning uit de GKv niet geleid heeft tot nieuwe christelijke gemeenten die verlangen naar aansluiting bij de GKv zal als een pijnlijke constatering verdragen moe­ten worden'. [zie voor opvattingen die in m.n. de 'PopUpKerk' leven: Veranderd geloof, rubriek Rond de Schrift].

Classis Noord­Brabant/Limburg 12 mei 2016: … Na de zomer zullen GKv en NGK in Maastricht nog wel twee zelfstandige kerken zijn, maar er worden samen pastorale kringen gevormd en de erediensten worden gezamenlijk gehouden.
Iedere zon­dag bezoekt een aantal mensen uit het Midden-Oosten de gemeente. Samen wordt gezocht naar een vorm om gemeente te zijn. In het jeugdwerk wordt meer en meer samengewerkt met de Bap­tistengemeente.

GKv Dronten-Zuid heeft Gerry Bos-Kaptein aange­steld als pastoraal werker. Zij studeert theologie aan de TUK.

OnderWeg 3/09/16
Stroom Amsterdam, vroeger dochterkerk van Ooster­parkkerk (GKv), is een zelfstandige gemeente geworden. In 2012 stuitte verzelf­standiging binnen het GKv-kerkverband op een protest van 43 GKv-predikanten omdat vrouwen leidinggevende posities vervullen bij Stroom en er afstand genomen wordt van de belij­denisgeschriften, onder meer op het punt van de doop. Maar sinds 1 januari jl. is Stroom formeel een zelfstandige gemeente buiten de GKv en op 10 juli is het leiderschapsteam van Stroom door de kerkenraad van GKv Oosterparkkerk ingezegend. Voorganger Martijn Horsman. De mogelijke relatie met de GKv wordt onderzocht.
Er wordt ook gewerkt aan verzelfstandiging van Kleiklooster en Popupkerk per eind 2016.

De GKv synode Meppel krijgt te maken met een bezwaarschrift tegen het oordeel van PS Zuid-Holland uit 2015, dat 'er ruimte is voor de vraag of de Bijbel iets zegt over homoseksuele relaties van liefde en trouw' en dat er reden is om 'terughoudend te zijn in tuchtmaatregelen wanneer over het antwoord op deze vraag (nog) geen duidelijkheid bestaat'. In een beleidsnotitie van KR GKv Rotterdam-Oost wordt erkend dat de Bijbel negatief spreekt over homoseksuele handelingen, maar ook gesignaleerd dat toegewijde kerkleden met een ho­moseksuele relatie zich vaak niet herkennen in de in de Bijbel beschreven praktijk en er in de GKv verdeeld­heid over homoseksualiteit is. Daarom wil men samenlevende homo's als lid aanvaarden en met hen het avondmaal vieren.

OnderWeg 11/06/16
Ds. Evert Jan Hempenius (55) gaat over naar de PKN. Zijn losmaking van Barneveld (2012) leidde niet tot een verbintenis met een nieuwe gemeente. De predikant motiveert zijn stap met: 'In de GKv is onvoldoende draagvlak' voor zijn prediking te ervaren. Hij signaleert dat in zijn contacten met diverse gemeenten het persoonlijke geloof, de invulling van de prediking en de catechese nauwelijks meer ter sprake kwamen. Hij ziet dat als tekenen dat de GKv in een 'diepe geestelijke crisis' verkeren.'

Emeritus hoogleraar dr. B. Kamphuis (TUK): We moeten stoppen met het zingen van ons volkslied in/na kerkdiensten. Dat past niet bij 'de katholiciteit van de kerk'. Zijn voornaamste argument: we zitten met al die vluchtelingen en asylzoekers niet meer samen als Nederlanders in de kerk.  

GKv Kerkbode Noorden 3/9/16
GKv Oosterkerk in Groningen heeft in een drietal jeugddiensten het thema Verbondenheid aan de orde gesteld. In de laatste dienst vroegen jongeren aan gemeenteleden waar zij zich in de kerk aan ergeren. De vorm 'leenden' ze van een populair TV praatprogramma: De Wereld Draait Doorrrrrrrrrrrr. En 'omdat alle standpunten en ergernissen zo allemaal met een knipoog op tafel kwamen, werd iedereen impliciet uitgenodigd zichzelf te relativeren.'

GKv Kerkbode Midden 15/7/16
Drs. P. Houtman maakt een momentopname van het debat Schepping en Evolutie in De Nieuwe Koers. Hij schrijft o.m.: 'DNA-onderzoek wijst uit dat het le­ven geleidelijk is ontstaan en dat alle levensvormen door afstamming aan elkaar verwant zijn, terwijl Genesis 1 spreekt van aparte scheppingsdaden van God, in het bijzonder als het om de mens gaat.' En 'prak­tisch eenstemmig is de mening dat de evolutietheorie als geheel zo solide is dat ze geaccepteerd moet worden. Het creationisme is een natuurweten­schappelijke theorie en volgt als zodanig niet zonder meer uit de Bijbel. Christenwetenschappers verklaren in koor dat evolutie niet in strijd is met het (hun) geloof in God.'

Robert Plomp (PKN/GB) doet in zijn boek Nederlander met de Nederlanders een oproep om geen aanstoot te geven aan de mensen met ideeën die achterhaald zijn op het gebied van homo­seksualiteit, wetenschap en vrouwelijke leiders in de kerk. Vanuit zijn missionaire verlangen wil deze gereformeerde bonder aansluiten bij de cultuur.

GKv Kerkbode Noorden 2/4/16
Ds. A. van der Sloot beschouwt 'kerkelijke verandering in historisch perspectief'. Hij roert o.m. de verhouding tussen FRCA (Australië) en GKv aan en vraagt zich af of Rom. 14 over de zwakken en sterken, wel voldoende in rekening is gebracht. Conclusie: 'Daar zijn we niet sterk in geweest!' Is er wel waardering geweest voor meningen die de jouwe niet zijn? Was het niet meer: 'elkaar weerleggen of bestrijden en elkaar wat in een hoekje zetten dan wel elkaar negeren? Haakte mee als gevolg daarvan zelfs prof. dr. J. Douma niet af?'
De predikant wil dat de GKv meer luistert naar het buitenland en ook naar PKN/GB die zorgen uit over de GKv.

Er is een symposium geweest over 'krimpende kerken' (Praktijkcentrum GKv). Wat krenten uit de pap.
Er moeten geloofsgesprekken worden gevoerd tussen jong en oud. Herbronnen is daarbij heel belangrijk, volgens emeritus hoogleraar dr. M. te Velde: het Woord steeds opnieuw doordenken. En niet bang zijn voor experimenten zoals we dat vroeger waren. En als het niet is geslaagd, is dat dan erg?
Zo experimenteert GKv Enschede-Zuid met twee morgendiensten om de diversiteit binnen de gemeente te behagen.
En je moet 'uit je comfortzone komen' (Praktijkcentrum).
Te Velde wees er verder op dat 'de nadruk op de zelfstandigheid van de plaatselijke kerk een valkuil kan zijn. Is het niet beter naar presbyteriaans kerkmodel het accent op de regio met zijn preekplekken te leggen?
De Roest drong aan niet te snel kleine gemeenten op te heffen. In het NT telden deze ook hooguit 40 leden.

GKv Kerkbode Midden 26/8/16
Classis Harderwijk 12 mei 2016: Ds H. Hoksbergen van Putten is ziek; beterschap is niet op korte termijn te verwachten. Ds. E.J. Hempenius kon­digt aan per 1 juli de GKv te gaan verlaten.

Classis Utrecht 19 mei en 7 juni 2016: … Ds G. Roorda van Zeist-De Bilt stopt met zijn werk als predikant. De classis geeft hem op zijn verzoek preekbevoegdheid, zodat het preekrooster van de kerk van Zeist-De Bilt de komende tijd intact kan blijven.

Over een con­creet voorstel van ds Kruiger en ds Bouma rondom lekenpreken wordt nog geen besluit genomen. Een extra classisvergadering wordt gehouden over de om­gang met elkaars meningen en standpunten.

Onderweg 23/1/16
De vraag van NGK Utrecht is welke wijn er voor het Avondmaal moet worden gebruikt, gezien het feit dat er ook kinderen aangaan. Oplossing: wijn zonder alcohol.

Van 17 tot en met 24 januari 2016 is de Landelijke Week van Gebed gehouden (Raad van Kerken in Nederland). Er wordt steeds vaker samengewerkt wordt met andere kerken. De CGK en de NGK in Eind­hoven bv organiseerden samen­komsten 'met katholieke, protestantse, gereformeerde en evangelische chris­tenen'. Echter NGK Doorn maakte een voorbehoud. Want insteek om samen de Vader, de Zoon en de heilige Geest te eren, 'is binnen de Raad van Kerken niet altijd bespreekbaar'. Maar ook dat werd opgelost: eerst naar eigen NGK dienst en daarna opgeroepen naar de oecumenische dienst te gaan.

Onderweg 9/7/16
De Ankergemeente (CGK/NGK) en de GKv in Nieuwegein hielden in de zomermaanden voor het eerst gezamenlijke kerkdiensten. Op 17 juli vierde men samen het avondmaal. Dat gebeurde op 26 juni ook door de GKv en NGK in Eindhoven.

Ds. E.C. Luth is met toestemming van de classis Groningen door de kerkenraad van de GKv Groningen-Noord-West afge­zet als predikant.

Onderweg 31/10/15
'Als je in Afrika opgroeit, leer je vanzelf om op God te ver­trouwen', zegt Ibrahim Abarshi, senior pastor van de Redee­med Christian Church of God (RCCG) in Amsterdam. God zei 15 jaar geleden tegen hem: "Ga naar Amsterdam." Hij ging, en God zei opnieuw: "Kom hier wonen en plant een kerk." Behalve zijn eigen gemeente begeleidt hij nu acht nieuwe kerk­plantingen. RCCG (30 gemeenten) is één van de snelst groeiende kerken in Nederland. De predikant: 'We zijn dankbaar voor de zendelingen die honderd jaar ge­leden het evangelie naar Afrika brachten, maar we zien dat het evangelie nu nagenoeg verdwenen is in Europa, daarom zenden wij nu kerkplanters vanuit Nigeria naar Europa, om het evangelie terug te brengen en Gods ko­ninkrijk te verkondigen.()
Nederlandse christenen zijn geseculari­seerd in hun denken en daarom krachteloos. Jullie kerkdien­sten zijn monotoon en slaapverwekkend - de gemeenteleden zijn toeschouwers in plaats van actief betrokken aanbidders. Het zijn formele bijeenkomsten waar over God gepraat wordt alsof Hij er niet zelf bij is, of niet in staat om iets te doen. Het zijn geen levensveranderende gemeenschappen.'

Onderweg 19/3/16
GKv Ommen-West introduceert ambtsdrager in opleiding, aio, een soort stagiair.
De in de jaren zestig in Enschede uitgesproken schorsing en afzetting van acht ambtsdragers, waaronder de predikan­ten C. Bakker en O. Mooiweer, zijn opgeheven, meldt GKv Enschede-Noord mede namens de GKv Enschede-­Oost.

Ds. J. Plantinga (69) heeft zich onttrokken aan de NGK uit verontrusting over diverse ontwikkelingen in deze kerk zoals de vrouw in het ambt en de omgang met homoseksualiteit. Zijn bezwaren spitsen zich toe op de pre­diking, waarin zijns inziens Gods oordeel niet of nauwelijks ter sprake komt. Ook wordt de alverzoening getolereerd.

GKv Kerkbode 30/7/16
Het College van Bestuur van de TU Kampen heeft dr. Leon van den Broeke(1966) benoemd tot universitair docent Kerkrecht. Van den Broeke (PKN) doceerde vanaf 2007 Kerkrecht, sinds 2013 Religie, Recht en Samenleving/Kerkrecht aan de Faculteit Godgeleerdheid aan de Vrije Universiteit te Am­sterdam. Daarnaast is hij sinds 2011 gastdocent aan de Bijzondere Faculteit Kerkelijk Recht, Katholieke Universiteit Leuven, België.

GKv Kerkbode Midden 5/8/16
De classis Hattem (12/5/6) stemt niet in met de broeders die bezwa­ar maakten tegen gezamenlijke middagkerkdiensten met de NGK.

De classis keurt verdere samenwerking tussen de CGK, GKv, NGK in Dronten goed. De verwachting is dat ook GKv Dronten-noord zich op af­zienbare termijn bij het proces zal aansluiten.

Onderweg 6/8/16
Artikel B36.1 KO GKv geeft aan dat de kerken­raad 'als regel' de gemeente twee keer per zondag bijeenroept Kunnen leden die één keer komen ambtsdrager worden?
GKv Zuidlaren besloot: 'Bij de talstelling van ambtsdragers zul­len de criteria die in de Bijbel voorko­men in 1 Timoteüs 3 en Titus 1, gebruikt worden. Iemand die de gewoonte heeft om op zondag eenmaal naar de kerk gegaan, kan op tal worden gezet. Tenzij die eenmalige kerkgang een uiting is van een gebrek aan toewijding en trouw. Het gebrek aan toewijding en trouw is in dat geval zichtbaar in zijn hele functioneren in de gemeente.'

De ledenvergadering van het Steunpunt Kerkenwerk (SKW) van de GKv heeft de statuten ge­wijzigd: CGK en de NGK kunnen zich op voet van gelijkwaardigheid met de GKv bij het Steunpunt aan te sluiten. (SKW adviseert en ondersteunt kerken bij personeelsbeleid, materiële en financiële zaken, ANBI en kerkelijk bestuur.)

De synode van de Reformed Church in the United States (RCUS, 4.000 leden, 50 gemeenten) zal de ban­den met de GKv verbreken, tenzij de GKv-synode volgend jaar bekering laat zien van de huidige koers van 'deforma­tie'. Bezwaren: vrouw in het ambt, homosek­sualiteit, hermeneutische opvattingen aan de TUK, verwerping schepping in 6x24 uur.

GKv Kerkbode 1/4/16
Classis Harderwijk 11 februari 2016: De algemene tendens t.a.v. het toelaten van gasten aan het avondmaal is dat de verantwoorde­lijkheid bij de gasten gelegd wordt. Indien mo­gelijk heeft een kerkenraadslid een persoonlijk gesprek, waarna besloten wordt over toelating. Als een gast in eigen kerk gerechtigd is aan te gaan en instemt met de apostolische geloofsbelijdenis, wordt hij over het algemeen toegelaten tot het avondmaal.

Nader Bekeken 6/6/16
Hoe wil dr. A.J. Plaisier, voormalig scriba PKN de protestantse verdeeldheid aanpakken? Hij taxeert die anders dan de breuk tussen Rome en de Reformatie. Dat is 'de grote breuk. De versplintering daarna slaat werkelijk nergens op. Die is een grof schandaal.' Dus een worden, maar niet zoals in het langdurige Samen-op-Weg. 'We moeten nu andere modellen ge­bruiken. Een koepel van kerken is snel haalbaar. Zo word je bekender met elkaar, kun je naar elkaar toegroeien en presentie vormgeven - van onderaf. Uit zo'n federatie kan voortvloeien dat je op een gegeven moment zegt: "Nu even doorpakken, dan zijn we over vijf jaar institutioneel een".

Onderweg 25/6/16
Hoofdredacteur A.P. de Boer heeft ook zijn gedachten over fusies van de protestanten. Sinds zijn EO-jaren en New Wine conferenties heeft hij open ogen voor hervormde en gereformeerde broeders elders.
'Toch knarst het bij mij als ik NGK'ers en GKv'ers onbekommerd hoor roepen dat we 'natuurlijk' over een paar jaar met zijn allen in de PKN zitten.' Predikantenruil, prima. Maar het probleem is wel de vrijzinnigheid in de PKN.  'Verontruste predikanten die daarheen verkassen, daar snap ik dus echt niks van'.

GKv Kerkbode Midden 24/6/16
Classis Ommen 21 apri/2016: … De classis heeft in overleg met de classis Har­denberg besloten te stoppen met het laten bezorgen van vijf exemplaren van het Nederlands Dagblad in het Röpke Zweersziekenhuis te Harden­berg. Er zijn ook digitale moge­lijkheden van nieuwsvoorziening beschikbaar zijn. En het wordt ook geen taak van de classis geacht...
 


SIGNALEN 01-10-16

ND 18/06/16

De kleine gereformeerde basisschool in Houten was met negentig leerlingen een van de honderd veelal christelijke scholen die op termijn hadden moeten sluiten, als staatssecretaris Sander Dekker zijn in januari gepresenteerde plannen had doorgezet. Maar Dekker heeft zijn plannen gewijzigd. En nu mag deze (te) kleine school blijven bestaan evenals de helft van de 25 gereformeerde basisscholen in West-Nederland die te weinig leerlingen hebben.
Een moeder ziet voor haar kinderen vooral voordelen van kleine scholen: ‘De leerkrachten kennen alle kinderen van de school, de kinderen worden



Aanmelden GRATIS nieuwsbrief

Naam:
E-mail:



printen

mailen

Steile nekharen en kromme tenen 5

 

D.J. Bolt

04-02-17

 

Een vader misbruikte zijn kind. Het gaf heel veel moeite en diepe verdeeldheid. Zijn gezin viel uit elkaar. Het werd een slepende kwestie. Hoe moet dit ooit weer goed komen? De onenigheid en ruzies in vredesnaam maar bijleggen? Zand erover?

Gebeurtenissen in de laatste jaren hebben in overweldigende mate geleerd dat het probleem zó niet wordt opgelost. Want de kern waar het om gaat wordt niet geraakt: grondige aanpak van het kwaad waarmee het begon.

 

Een kerk randde in de jaren '40 vorige eeuw de Schrift aan en misbruikte de tucht. Het gaf heel veel moeite en diepe verdeeldheid. De kerk scheurde. Het werd een slepende kwestie. Hoe moet dit ooit weer goed komen? De twisten en veten in vredesnaam maar bijleggen? Ieder zijn zandzak erover?

In de zestiger jaren van de vorige eeuw kwam in de GKv dit punt centraal aan de orde: ging het in de Vrijmaking om te blijven bij het Woord óf was het slechts een kerkelijke ruzie, twist of vete? Ging het eigenlijk slechts om zaken die geen naam mogen hebben en waarin je elkaar als christenen gewoon maar vrij moet laten en verdragen?

 

In de voorgaande aflevering hebben we van prof. J. Kamphuis een helder antwoord ontvangen: verzoening en vereniging van vrijgemaakte en synodale kerken zijn onmogelijk als de kern van de zaak niet wordt opgelost: aanranding van Gods Woord m.b.t. onder andere verbond en doop en misbruik van de kerkelijke tucht. Pas als de gescheurde kerken elkaar daarop weer zouden vinden zou al het andere dat in allerlei verhoudingen mis ging maar weinig aandacht meer behoeven (K. Schilder).
De kerk die Kamphuis en andere gereformeerden zagen en verdedigden was de kerk waarin Christus het met zijn Woord gehéél voor het zeggen heeft, en waarin de trouw aan de gereformeerde belijdenis niet slechts met de mond beleden wordt maar ook realiteit is in geloof, woord en gedrag.

 

Dus de brandende vraag die we ons stelden t.a.v. het symposium was: wat is Christus' kerk voor de binnen- en buitenverbanders nu? De vorige keer kregen we een antwoord van 'binnenverbander' Harinck. Nu van een doorgewinterde 'buitenverbander'.

 

Een onthullend verhaal

 

We gaan luisteren naar dr. Ab van Langevelde, prominent en volbloed lid van de 'buitenverbandse' Tehuisgemeente in Groningen[1] en werkzaam aan de theologische universiteit in Kampen.

 

De Tehuisgemeente was destijds dé primair-geadresseerde in de Open Brief. Hoe taxeert Van Langevelde de Open Brief die zo'n exponent, zo'n katalysator is geweest in de scheuring van de zestiger jaren? Volhardt deze historicus in zijn oordeel – in zijn boek In het klimaat van het absolute - dat de mainstream gereformeerden een vrijmakingsideologie aanhingen, óf heeft hij zich inmiddels bekeerd en is door de jaren heen meer gaan begrijpen wat de inzet van de strijd was zoals boven aangegeven? Kortom, was de geest destijds uit God of uit een ideologie?

We zullen zien.

 

We hebben Van Langeveldes verhaal met de vragenbeantwoording in extenso opgenomen in bijlage 1. Hieronder geven we een samenvatting ervan waarin alle essentiële onderdelen zonder toeters en bellen worden weergegeven.

Van Langevelde start zijn verhaal 'met een sprong van het verleden naar het heden'. Dat is ongebruikelijk voor een historicus, zegt hij, maar hij wil eerst zijn visie nú op kerkelijke eenheid geven en vervolgens kijken hoe mooi dat spoort met hoofdpunten van prof. C. Veenhofs theologie en wat we daar in 'de wereldkerk' aan kunnen hebben!

 

Referaat dr. A. van Langevelde

Samenvatting

 

Een van de mensen die rusteloos geprobeerd heeft om een verdrietige kerkscheuring  te voorkomen was C. Veenhof hoewel hij soms ook olie op het kerkelijke vuur gooide. Voor zijn eenheidstreven volgde hij grote gereformeerde theologen als Calvijn, Abraham Kuyper, Herman Bavinck en zijn goede vriend Klaas Schilder na. We gaan kijken of we iets hebben aan Veenhofs theologie voor vandaag

 

De Open Brief heeft gelijk gekregen: in de kerk en in de samenleving wordt steeds meer op wereldschaal gedacht want de wereld is een dorp geworden. We zien dat door opkomende grootmachten als China en India, terwijl West-Europa en Amerika niet langer het culturele en economische wereldmiddelpunt vormen. Er zijn meer godsdiensten dan het christendom alleen. De kerk in Nederland, ook die van de jaren '60, is een minderheid geworden.

 
Kerkelijke eenheid is te beleven op verschillende niveaus.

Eenheid op het eerste niveau is erkenning van elkaar als christenen, als christelijke kerken, behorend bij de opgestane Heer, en zo samenlevend in liefde en vrede.

Op het volgend niveau wordt samengewerkt bij evangelisatie en hulpverlening.

Het laatste niveau van eenheid betekent federeren of uiteindelijk fuseren.

 

Veenhofs theologie was uitdrukkelijk christologisch, in bevindelijke gemeenschap met de gekruisigde en opgestane Heer. De Bijbel als liefdesbrief van God was voor hem de Koning. Hij respecteerde de gereformeerde belijdenisgeschriften maar die waren de dorpsveldwachter, wijkagent Bromsnor. In de confessie maakte hij onderscheid tussen fundamentele en niet-fundamentele geloofsuitdrukkingen. Niet alles luistert even nauw, vergelijk zuivere, en minder-zuivere kerkgenootschappen die heel goed ware kerk kunnen zijn. Veenhofs primaire criterium voor een ware kerk was erkenning van de apostolische geloofsbelijdenis.

Christus is het verbond volgens Veenhof. Het gaat niet om religie maar om relatie. Het geloof raakt een mysterie. Daarom geen verabsolutering in de kerk en de theologie.

 

De kerk was voor Veenhof - naar Schilders dynamisch kerkbegrip - volk van God dat in gebrokenheid en onvolkomenheid onderweg is, maar nog niet aangekomen. Daarom keek hij van harte over kerkgrenzen heen en oefende gemeenschap met allen die Christus liefhadden. Iedere plaatselijke kerk was een volwaardige ecclesia, een volwaardige kerk en hoeksteen van het kerkverband.

Zo had Veenhof wat met die vroegere 'vechtjas-eerste-klas' ds. Van Velzen die in de tijd van de Vereniging in zijn rectorale rede over waarheidsliefde en verdraagzaamheid hartstochtelijk opriep tot kerkelijke eenheid. Zo zei hij o.m.:
 

'Geheel het menschdom ligt half dood aan onze voeten. Kinderkens hebt elkander lief. De liefde staat centraal.'

 

Vanuit deze hoofdpunten van Veenhofs theologie kan het volgende overwogen worden.
Het uitgangspunt is de wereldkerk van Jezus Christus. Iedereen op de basis van de apostolische geloofsbelijdenis mag zich christen, christelijk of kerk noemen.

Op deze basis wordt volgens Paulus (1Kor. 3) in verschillende bouwstijlen en architecturen gebouwd. Natuurlijk met de beste materialen als goud en edelstenen maar soms ook met hout en stro. En pas op de oordeelsdag van de wederkomst wordt in de vuurproef de kwaliteit van het gebruikte materiaal vastgesteld. Daarom moeten wij terughoudend zijn in ons oordeel over bouwmaterialen van anderen als het gaat om eenheid. Ons kennen is onvolkomen. Begin vooral maar bij jezelf, bij je eigen kerk. Want wie zijn wij om te oordelen over een ander kind van God en over een ander kerkgenootschap (Rom. 14:4). Denk aan Veenhofs criterium 'zuiver en minder zuiver'.

 

We zijn allereerst kerk in onze eigen woonplaats. Daar moeten we zoeken naar eenheid, die primair vormgeven. En daarbij beseffen dat die vorm overal in de wereld anders is. En bovendien ons realiseren dat in het buitenland christenen op gruwelijke wijze vervolgd en gedood worden. De Open Brief roept op: denk vanuit dát niveau van de wereldkerk, dan sta je en praat je in je plaatselijke kerk(enraad) anders. Bijvoorbeeld over de positie van de vrouw in het ambt.

 
Eenheid kan beoefend worden in gebedshuizen, in plaatselijke evangelisatie- en hulpverleningsprojecten. Samenwerken, en -bidden bevordert de eenheid.
Het apostolicum is een noodzakelijke voorwaarde voor eenheid. En als je meer wilt, zoals gewoonlijk gereformeerden, dan zou je naar de suggestie van prof. J. Douma, moeten streven naar een nieuwe geloofsbelijdenis, bijvoorbeeld aansluiten bij de New City Catechism waarin wezenlijke delen van de Heidelberger en Westminster Confession zijn verwerkt. Dát kan kerken samenbinden.

 

Met Paulus' bouwmaterialenmodel (1Kor. 3) en offervleesmodel (1Kor. 8) kunnen we lastige kerkelijke problemen op het terrein van liturgie, de vrouw in het ambt, homoseksuele relaties, kinder- en volwassendoop aan. We moeten verschillen hierin aanvaarden, anders worden we naar elkaar toe 'geranseld' (K. Schilder).

De Open Brief zei het terecht scherp: in het licht van de internationale christenvervolging is ons kerkelijk leven "klein vaderlands gedoe" waarvoor wij ons allen zouden moeten schamen. Of gaan wij dat hier misschien pas beseffen als extremistische moslims met hun Kalasjnikovs ons gaan zoeken?

 

De zelfstandigheid van de plaatselijke gemeente veroorlooft kerkelijke diversiteit. Roodeschool kan m.b.t. de vrouw in het ambt anders kiezen dan Utrecht-Noord-West. En op basis van Paulus' modellen kunnen lokale gemeenten het aan homoseksuelen zelf overlaten hoe zij in liefde en trouw omgaan met hun identiteit zonder kerkelijke tucht. Een ieder zij in zijn eigen gemoed volkomen overtuigd.
Dat geldt ook t.a.v. de kinderdoop. Die heeft wel onze voorkeur maar waarom zou in een gereformeerde kerk geen ruimte voor het opdragen van kinderen zijn? Het gaat immers maar om een teken en zegel en niet om de belofte zelf? In baptistengemeenten vragen we natuurlijk dat het omgekeerde kan. We moeten onze voorkeuren niet opgeven én niet verabsoluteren.

 

Tenslotte.

We moeten ons "weg laten roepen naar de niveau van de wereldkerk" en ons "klein vaderlands gedoe" opgeven. Hartstochtelijk inzetten op de eenheid, volop inzetten ván het absolute náár het verbondsklimaat, en daarbij relativiteit vermijden.

Het gaat om 'vriend en metgezel te zijn van hen die Gods naam in ootmoed vrezen'.

 

Commentaar - vooruitblik

 

Tot zover het verhaal van dr. Van Langevelde. Het valt te waarderen op het punt van helderheid. In tegenstelling tot zoveel in- en uit-leuteren in de zestiger jaren wordt hier klip en klaar de grondlijn en het perspectief van de Open Brief en zijn aanhangers in blote openhartigheid zonder enige schroom en met applaus verwoord en aanbevolen. Hier ging het inderdaad precies om!

We gaan zijn verhaal nog wat nader bekijken. Hoe ziet Van Langevelde zijn 'wereldkerk' opdoemen aan de horizon?

 

Wereldkerk en klein vaderlands gedoe

De kern van Van Langeveldes betoog is een 'hartstochtelijk' streven naar eenheid op "wereldkerk" niveau. Ja, we moeten ons nog stééds laten "wegroepen" naar die grote hoogte. En dat is ook precies waarheen de Open Brief ons met veel geweld probeerde te "stuwen" en waarvoor dit Tehuisgemeentelid volop ijverde in het Groningse[2]. We moeten eens ophouden met "ons klein vaderlands gedoe", ons daarvoor schamen. Want we zíjn al één. Al dat gereformeerde gepruts op de klein-kerkelijke postzegel verschrompelt immers als de Kalasjnikovs door de straten marcheren…?


Deze 'breed-oecumenische' geest herkennen we uit een eerder incident met Van Langeveldes promotor Harinck. Tot schrik van vele vrijgemaakt-gereformeerden nam hij deel aan de roomse eucharistie vieringen 'als dat zo uitkwam'.[3]
Maar, zo kun je je nu met Van Langeveldes opvatting afvragen, waarom destijds die heftige beroering daarover in de GKv, de man betoonde toch alleen maar een staaltje waardevol wereldkerkgedrag?

 

Wereldkerk en confessie

Maar waar is dan die eenheid tussen al die wereldchristenen op gebaseerd? Volgens Van Langevelde is onderschrijven van de Apostolische Geloofsbelijdenis voldoende. Als je elkaar daarin kunt vinden, dán ben je al lid van Christus' wereldkerk en principieel één. Confessionele verschillen doen er eigenlijk niet zo toe als er eenheid is op basis van de Twaalf Artikelen. Natuurlijk heeft iedere gemeenschap zijn voorkeuren en gevoeligheden, maar láát elkaar toch, zie Paulus' 'modellen'.

 

Neem nu, spreekt Van Langevelde, de kinderdoop. Als ouders liever hun kind willen opdragen dan moet dat toch kunnen? Zeker, we hebben een voorkeur voor de kinderdoop, dat wel, maar ach, het is maar een teken, of dat nu of later wordt bediend, geen probleem van maken. Omgekeerd moeten in de wereldkerk natuurlijk baptisten ook niet moeilijk doen, 'n kwestie van gelijk oversteken. Kennelijk is nu na HC zondag 22 ook zondag 27 in de oecumenistische mist verdwenen…

Daarom óp naar een nieuwe confessie, zoals prof. J. Douma al in 2002 voorstelde[4], waarin dingen als medische ethiek, natuur en milieu, klimaat, rentmeesterschap in economie zijn verwerkt. En ook 'kostbaarheden uit de oude belijdenissen zijn verwerkt'. Dát zou ons nog eens samenbinden!

 

Wereldkerk en leven

De Open Brief eenheid kan op allerlei niveaus worden beleefd: in evangelisatie en hulpverlening, met federatie en fusie. En dan is het uit den boze om elkaar te beoordelen en al helemaal om te veroordelen. Ieder moet maar zien hoe hij bouwt op dat fundament. Bij de wederkomst zal wel worden gezien wat er verbrandt tot 'stof en as'. Wij weten het immers ook niet allemaal zo precies. Wie zijn wij om Iemand anders knecht te beoordelen?

 

Van Langevelde licht alvast met enkele voorbeelden het program toe hoe op dat hoge wereldkerkniveau geloof in concreet leven moet worden getransformeerd.

Kerkordelijk worden vrouwen gewoon tot de ambten toegelaten. Geen probleem. Tussen haakjes, zei collega Harinck een aantal jaren geléden al niet dat dat 'jaren geleden(!) had gemoeten'?[5]

En wat de ethiek betreft, homo's bijvoorbeeld die samenleven moeten in deze kerk geen strobreed in de weg worden gelegd. Want als zij er nou in hun hart ten volle overtuigd van zijn dat dit kán en Bijbels verantwoord is, wie zijn wij dan…? Toch?

 

Commentaar - terugblik

 

We kijken terug.

We verwerpen dit wereldkerk oecumenisme hartgrondig. Hier is afscheid genomen van gereformeerd geloof en leven. De voorgestelde geloofs- en kerkgemeenschap is niet die we in onze gereformeerde belijdenissen belijden. De gepresenteerde kerkvisie (mogen we zeggen kerkideologie?) verraadt de geest die destijds (en nog!) zovelen in de vrijgemaakte kerken betoverde en in de Open Brief zijn uitgesproken uitdrukking vond. Het is schokkend dat nu, vijftig jaar later, deze weer bejubeld werd op een Kamper symposium. Weer door medewerkers aan de Hogeschool…

 

Het is precies tegen deze pluriforme oecumenistische kerkvisie waartegen broeders als J. Kamphuis, C. Trimp, G. Doekes, H.J. Schilder, J. van Bruggen, en jaren eerder K. Schilder, S. Greijdanus en B. Holwerda hebben gevochten.

De visie van één wereldkerk waarin zich ieder verzamelt rondom thema's als Jezus is Heer, en Niet de leer maar de Heer, thema's van de Wereldraad van Kerken. Dat noemden onze (voor)vaderen valse oecumene waarin niet de Schrift en haar leer, zoals de kerk dit in de loop van de eeuwen heeft samengevat, het fundament vormen, maar religiositeit rondom een opzettelijk vaag gehouden thema moet verbinden. Waarin de gereformeerde belijdenis niet meer geëerd wordt als een met bloed bezegeld document dat de Schrift in alle delen naspreekt maar gedegradeerd wordt tot een pamflet, geëtiketteerd met het portret van de dommige gewichtigdoenerige dorpsdiender Bromsnor in het kneuterige samenlevinkje van Swiebertje, Saartje en Malle Pietje.

 

Trouwe voorgangers hebben gezegd: hier gaan we niet in mee. Wij blijven vasthouden aan het 'Woord der Waarheid' waarvan de leer in onze confessies is samengevat. We verwerpen de idee dat Christus' kerk een religieuze gemeenschap is, ondergebracht in een hotelkerk met z'n vele hokjes. Zodat je bij "twisten en veten" simpelweg van je eigen honk naar een andere verdieping kunt zakken om daar je eigen kerkmerk te kunnen uitbaten.

 

Van Langevelde is historicus en gepromoveerd op een dissertatie over prof. C. Veenhof In het klimaat van het absolute. Als deze deskundige dus meent verantwoord een lijn te kunnen trekken van zijn geschetste wereldkerk rechtstreeks naar de theologie van Veenhof is daarmee wat ons betreft een dikke streep komen te staan onder de veroordeling van de Open Brief door de gereformeerden van de jaren zestig[6]. De broederschap waar we ons mee verwant weten, heeft kennelijk diep gepeild wat er aan de hand was met de opvattingen van een Schoep, Veenhof, De Jager, Van der Ziel en noem ze maar op. We kunnen dankbaar constateren dat de kerk toen geduldig maar vastberaden hun dwalingen heeft afgewezen als in strijd met de Schrift en de confessie.

 

We willen tenslotte nog enkele zaken aan de orde stellen die ons zwaar op de maag liggen en hebben geschokt op het 50-jarig feestje van 'binnen- en buiten-verbanders' daar in Kampen. Maar dat kan beter wachten tot de volgende keer.

 

Wordt vervolgd

 

Bijlage

 

Referaat en vragenbeantwoording dr. A. van Langevelde

In extenso

 

Het is een genoegen om hier vandaag te mogen staan. Het woord te mogen voeren. We staan vandaag stil bij een verdrietige kerkscheuring. Een van de mensen die rusteloos geprobeerd heeft om deze te voorkomen was C. Veenhof. Al moet eerlijk gezegd worden dat hij bij tijden ook olie op het kerkelijke vuur gooide. Hij putte in zijn eenheidsstreven graag uit gedachten van grote gereformeerde theologen als Calvijn, Abraham Kuyper, Herman Bavinck en zijn goede vriend Klaas Schilder. Vandaag wil ik samen met u zijn ideeën nog eens tegen het licht houden om te kijken of we daar vandaag iets aan kunnen hebben.
Ik maak dus een sprong van het verleden naar het heden wat ongebruikelijk is voor een kerkhistoricus. Maar ik doe het toch. Eerst geef ik een korte omschrijving van wat we zouden kunnen verstaan onder kerkelijke eenheid en daarna behandel ik de hoofdpunten van de theologie van C. Veenhof. En dan wat we kunnen hebben aan zijn ideeën met het oog op de wereldkerk zoals de Open Brief dat noemt.

 

Maar eerst een paar opmerkingen over de context van de kerk van vandaag. De Open Brief heeft gelijk gekregen dat we in de kerk en in de samenleving steeds meer op wereldschaal zijn gaan denken. De wereld werd een global village, een werelddorp. Ons Nederlandse Loesje riep het ons een aantal jaren geleden al toe vanaf haar posters: Vroeger kletste je met de buurman, nu chat je met een Chinees.

We zijn er verder als West-Europa en Amerika steeds meer aan gewend geraakt dat wij niet langer het culturele en economische middelpunt van deze wereld zijn. Grootmachten als China en India komen op en we merken dat ook in Nederland. En dat echt niet alleen door meneer Wang van voetbal ADO Den Haag. Nadrukkelijk liggen er ook steeds meer godsdiensten in de religieuze supermarkten dan het christendom alleen. Kortom, de kerk in Nederland is een minderheid geworden. De jaren zestig waarover James Kennedy vanmorgen het woord voerde zijn definitief geschiedenis, ook in de kerken vorbei, verweht, nie wieder.


Maar wat is nu kerkelijke eenheid. Ik onderscheid verschillende niveaus. In de eerste plaats is dat erkenning van elkaar als christenen, als christelijke kerken, als gemeenschap behorend bij de opgestane Heer. Dat betekent in liefde en vrede met elkaar samenleven.

Het volgend niveau is samenwerken bij evangelisatie en hulpverlening.

De volgende stap is federeren of uiteindelijk fuseren. Kerkelijke eenheid kan dus beleefd worden op verschillende niveaus.

 

Dan ga ik nu naar de theologie van C. Veenhof. Wat waren de hoogtepunten?
Veenhofs theologie was in de eerste plaats uitdrukkelijk christologisch, gericht op bevindelijke gemeenschap met de gekruisigde en opgestane Heer. En eigenlijk moet ik hier nu een poosje pauzeren want hiermee is de helft van zijn theologie samengevat.

Hij had respect voor de gereformeerde belijdenisgeschriften. De Bijbel als liefdesbrief van God was voor hem echter de Koning. En de drie formulieren van enigheid de dorpsveldwachter. De wijkagent of in jaren 60 termen, Bromsnor. Overigens, en dat is belangrijk om te benadrukken, het primaire criterium van een ware kerk was voor Veenhof de erkenning van de apostolische geloofsbelijdenis. Dát was het primaire criterium.
Hij onderscheidde bij de trouw aan de confessie tussen fundamentele en niet-fundamentele geloofsuitdrukkingen. Niet alles in de kerk luistert even nauw. Dit sluit goed aan bij het onderscheid tussen zuivere en minder zuivere kerkgenootschappen. De mindere zuivere kan heel goed een ware kerk zijn.

 

Veenhof benadrukte het verbond en waarschuwde daarbij indringend tegen verzakelijken van het heil. () . Christus zelf is het verbond, is een belangrijke uitspraak, geen religie maar relatie. Veenhof had volop oog voor het mysterie, het geheim waar wij in het christelijk geloof aan raken. Dat behoedt voor verabsolutering van dingen in de kerk en de theologie. De kerk was voor Veenhof volk van God. En daarom kon hij van harte kijken over kerkgrenzen heen en gemeenschap oefenen met allen die Christus liefhadden. Aangezien Veenhof, er is vandaag al eerder op gewezen door Erik de Boer, grote nadruk legde op de dynamiek in het kerkbegrip van Schilder, zou je kunnen zeggen dat voor hem de kerk 'volk van God onderweg' was. Er zit een notie in van 'we zijn er nog niet'. Dat houdt onvolkomenheid in, gebrokenheid. Iedere plaatselijke kerk voor CV was een volwaardige ecclesia, een volwaardig kerk en hoeksteen van het kerkverband.

 

Tenslotte verwees Veenhof graag naar de oude Simon van Velzen die aan het eind van de negentiende eeuw in zijn rectorale rede over waarheidsliefde en verdraagzaamheid hartstochtelijke opriep tot kerkelijke eenheid. Dat was in de tijd van de Vereniging van de Afgescheidenen en de Dolerenden. Daarbij verwees hij naar de nood in de wereld. Hij riep op tot kerkelijke eenheid want de nood in de wereld om de kerk was zo groot. Citaat van Van Velzen:

 

'Geheel het menschdom ligt half dood aan onze voeten. Kinderkens hebt elkander lief. De liefde staat centraal.

 

En dan moet u weten dat diezelfde Simon van Velzen in zijn jonge jaren een kerkelijke vechtjas eerste klas was.

 

Laat ik het nu toepassen.

Gebruikmakend van deze hoofdpunten van de theologie van Veenhof geef ik enkele overwegingen, geef ik enkele punten in discussie.
Het uitgangspunt is dat de wereldkerk de kerk is van Jezus Christus. Iedereen die op de basis staat van de apostolische geloofsbelijdenis mag zich christen, christelijk of kerk noemen. Ook hier even een pauze, want hiermee is ook heel veel gezegd over het streven naar kerkelijke eenheid.

 

Op deze basis wordt volgens met het bouwmateriaal dat Paulus ons aanreikt in 1Kor. 3 op verschillende manieren gebouwd, in verschillende bouwstijlen, verschillende architecturen. En Paulus roept daarbij hartstochtelijk op om daarbij de beste materialen te gebruiken, gebruik goud, gebruik edelstenen, gebruik diamanten. Maar hij weet ook dat er soms gebouwd wordt met hout en stro. En belangrijk is dat de kwaliteit van het gebruikte materiaal pas vastgesteld wordt bij de vuurproef op de dag van de wederkomst, op de dag van het oordeel. En dat betekent, en dat is belangrijk, in het zoeken van kerkelijke eenheid, dat wij terughoudend moeten zijn in het oordelen van het gebruik van bouwmaterialen van anderen. Ons kennen is onvolkomen. Het is bovendien heel belangrijk om te beginnen bij jezelf, bij je eigen kerk. Is het bij ons allemaal wel goud wat er blinkt? En wie zijn wij om te oordelen over een ander kind van God? Over een andere kerkgenootschap, Rom. 14:4. Who am I to judge another one's servant? En dit aspect van het kwaliteitsverschil sluit heel goed aan bij het onderscheid tussen zuivere en minder zuivere dat Veenhof gebruikt bij de beoordeling van kerkgenootschappen. En houdt daarbij voor ogen dat een minder zuiver kerkgenootschap kan heel goed ware christelijke kerk zijn.

 

Het derde punt. We zijn allereerst kerk in onze eigen woonplaats. Daar moet het zoeken naar eenheid primair plaatsvinden, eenheid daar vormgeven. En dan moet het besef er zijn dat er elders in de wereld, in Afrika, in Rusland, in Latijns-Amerika, in Amerika, in Oost-Europa, in Azië christenen zijn die dingen anders vormgeven dan wij.

En bovendien, er worden in het buitenland christenen op gruwelijke wijze vervolgd. En dan is dát het niveau waarnaar de Open Brief ons oproept: denk vanuit dat niveau van de wereldkerk. Think globally and act locally. Dan sta je in je plaatselijke kerk anders, als je je bewust bent van bijvoorbeeld van de vervolgde kerk elders. Je zit anders op een kerkenraadsvergadering wanneer je moet spreken over de positie van de vrouw in het ambt, wanneer je weet dat op hetzelfde moment christenen doodgemarteld worden om hun geloof.
Verder kun je eenheid beoefenen in huizen van gebed. En in plaatselijke evangelisatie- en hulpverleningsprojecten. Samenwerken, samen bidden. Bidden bevordert de eenheid.
 

In de praktijk van het kerkelijke leven is de instelling van het apostolicum een noodzakelijke voorwaarde voor eenheid. En wil men op dat punt verder gaan, en dat zijn we in de gemiddelde gereformeerde traditie gewend, dan verdient het aanbeveling - en dat is in wezen niet nieuw, ook prof. Douma heeft in het jaar 2000 die suggestie gedaan - om te streven naar een nieuwe geloofsbelijdenis. Daarin zouden we bijvoorbeeld aan kunnen sluiten bij de New City Catechism (). En dit is niet een ordinaire nieuwlichterij want in deze catechismus zijn wezenlijk delen van de Heidelberger, maar ook van de Westminster Confession opgenomen. Ik denk ook dat het samenwerken aan zo'n nieuw belijdenisgeschrift ook ons als kerken kan samenbinden.

 

In het omgaan met kerkelijke verdeeldheid tussen kerkgenootschappen maar ook binnen kerkgenootschappen is het bouwmaterialenmodel dat Paulus ons aanreikt in 1Kor. 3 bruikbaar. Zeker als je het koppelt aan het offervleesmodel dat hij toevoegt in 1Kor. 8 met zijn onderscheid tussen sterken en zwakken in het geloofsleven. En ik denk dat we met die bouwmateriaal- en het offervleesmodellen beter om kunnen gaan met de lastige kerkelijke problemen waarvoor we ons gesteld zien. Er zijn meningsverschillen op het terrein van de liturgie, op het terrein van de vrouw in het ambt, op het terrein van het omgaan met homoseksuele relaties in liefde en trouw. En er is natuurlijk nog altijd de problematiek van het dopen, het punt van de kinder- en volwassendoop. En ik denk dat het wijs en heilzaam kan zijn in ons kerkelijke leven dat die verschillen er zijn. Ik denk dat het een illusie is dat wij hier op korte termijn uitkomen. Er is behoorlijk veel over gestudeerd en veel over gepraat. Ik denk dat het belangrijk is om dit te aanvaarden.
Of moeten wij misschien wachten, het is een woord van Klaas Schilder, ik weet hij stond niet bekend om zijn wollig taalgebruik, moeten we wachten totdat God ons naar elkaar toe ranselt?

Het is een scherp woord in de Open Brief, maar is er in ons kerkelijk leven in het licht van de internationale christenvervolging niet veel klein vaderlands gedoe waarvoor wij ons allen zouden moeten schamen. Of gaan wij dat broeders en zusters pas beseffen wanneer extremistische moslims dreigen met hun Kalasjnikovs door onze straten gaan op zoek naar christenen.

 

In het omgaan met de kerkelijke diversiteit is de zelfstandigheid van de plaatselijke gemeente ook een belangrijk punt bij het omgaan met kerkelijke diversiteit. Waarom zou Roodeschool op het punt van de vrouw in het ambt niet een andere keuze maken dan Utrecht-NoordWest? In een plaatselijke gemeente kan op dezelfde manier van de bouwmateriaal-metafoor of het offervleesmodel omgegaan worden met gemeenteleden die verschillend denken. Zo zouden we er bijvoorbeeld toe kunnen overgaan om het in lokale gemeenten aan onze homoseksuele broeders en zusters zelf over te laten hoe zij in liefde en trouw omgaan met hun homoseksuele identiteit zonder dat wij daarbij de kerkelijke tucht in stelling brengen. Een ieder zij in zijn eigen gemoed volkomen overtuigd.
En op dezelfde wijze, dan kijk ik wat breder, zouden we, als het gaat om de kinderdoop toch bij uitzondering in kerk van gereformeerde snit ruimte kunnen maken voor die echtparen die hun kind willen laten opdragen. En natuurlijk zou men in baptistengemeenten het omgekeerde kunnen doen, bij uitzondering ruimte maken voor de kinderdoop. Dat betekent echt niet dat we als gereformeerde kerken de kinderdoop als voorkeur opgeven. Laten wij in Gods naam de wijze van en het moment van het geven van de doop niet verabsoluteren. Het gaat immers om een teken en zegel en niet om de belofte zélf die je op verschillende manieren in geloof kunt aanvaarden.

 

Ik kom tot een afsluiting.

Broeders en zusters, wij zijn Gods geliefde kinderen. Van daaruit hopen we in deze gebroken wereld een weg te vinden. Van daaruit mogen we ons weg laten roepen naar de niveau van de wereldkerk. Mogen we ons klein vaderlands gedoe opgeven. En hartstochtelijk inzetten op de eenheid. Laten we daarbij het klimaat van het absolute verlaten. Maar daarbij ook het klimaat van het relatieve vermijden. Maar volop inzetten op een leven in het klimaat van het relationele, klimaat van het verbond. En ik denk dat we dan vandaag met de kerkelijke littekens op onze zielen toch met vreugde de berijmde 119de psalm tegen elkaar kunnen zeggen: Ik ben een vriend, ik ben een metgezel van allen die uw naam in ootmoed - zonder dat zal het niet gaan - die uw naam in ootmoed vrezen.

Ik dank u.

 

(Applaus)

 

Vragen

 

Dr. Voorberg

De Twaalf Artikelen onderschrijven is voldoende om kerk te zijn, zegt u. Maar in de Nederlandse setting hebben we zes belijdenisgeschriften. Als daarvan vijf worden verworpen, kun je zo'n gemeenschap dan nog kerk noemen?

 

Van Langevelde

Ik vind de basis van de Apostische Geloofsbelijdenis noodzakelijke voorwaarde. Dat betekent dat die niet altijd voldoende is. Ik zou zelf volop inzetten op een moderne geloofsbelijdenis, een eigentijdse geloofsbelijdenis, in de lijn van prof. Douma. In de New City Catechism waarin je alle rijkdom en de kostbaarheden uit de geloofsbelijdenis in het heden, integreert. Maar waarbij je wel de gelegenheid hebt om belangrijke thema's als medische ethiek, natuur en milieu, klimaat, rentmeestschap in economie, te verwerken.

 

Ds. G. Geerds

U schetste Veenhofs theologie als christologisch. Ik moest gelijk denken aan degene die u als grote tegenstander ziet, Jaap Kamphuis. Als u zijn Schriftoverdenkingen leest, een zijn colleges hoorde, dan was dat een hoogleraar die over het kerkrecht en over kerkgeschiedenis dacht vanuit Christus. Ook in zijn preken die ik gehoord heb. Ik denk niet dat daar het verschil lag.

 

Ik hoor u heel sterk de oproep van de Open Brief beamen. Moet je dan instemmen met de eerste auteur [ds. Schoep, djb] die in het eerste jaar van mijn predikantschap een artikel schreef in Woord en Wereld, en zei dat de kerken zich moesten verenigen onder het oecumenisch dak 'Jezus is Heer'? Daarbij ook de vrijzinnigen insloot. Dat is mijn bezwaar tegen deze manier van redeneren.

Ik vraag mij ook af of u niet alle nadruk moet leggen op wat de apostel Paulus in het geciteerde hoofdstuk benadrukt dat je er wel op toe moet zien hóe je bouwt. Wat hij dan met nadruk stelt is dat de Jezus Heer is en dus beoordeelt wat wel en niet goed is.

 

Een van de voorbeelden die u noemt. In uw gemeente vindt men het acceptabel homoseksuele 'huwelijken' te sluiten, dat vrouwen ambtsdrager zijn. Ik denk dat dat in strijd is met de Schrift, met het hele doorgaande spreken van de Schrift.

Op dat punt vond ik ook in mijn studententijd dat Veenhof niet in overeenstemming sprak met Calvijn. Calvijn zegt: de hoofdzaken zijn die dingen waar de Schrift duidelijk over spreekt. De dingen waar de Schrift niet over spreekt dat zijn de bijzaken.
Ik weet dat je binnen datgene wat de Schrift zegt niet zelf mag gaan selecteren. Dat is in strijd met waarmee u sloot: de Heere ootmoedig te vrezen.

 

Van Langevelde
Ik hoorde u een paar dingen zeggen.
Vrijzinnigheid. Ik had in eerdere versie van mijn lezing opgenomen het zinnetje: dat ik daarbij vrijzinnigheid uitsluit. En dan bedoel ik met vrijzinnigheid 'als God verwordt tot een bij wijze van spreken', tot een metafoor, dan kom je toch echt terecht in de berm van de brede weg van het wereldchristendom. Dus dat ben ik van harte met u eens.

 

Een ander punt is het feit dat ik bepaalde elementen uit de Open Brief toepas op 2016. Daaruit mag u niet concluderen dat ik het eens ben met dat artikel van Schoep in het tijdschrift dat u noemt. Dat is indertijd wel gebeurd maar dat moet u uit elkaar houden.

 

U citeert de apostel Paulus. Wat voor mij heel belangrijk is, zo sta ik hier vanmiddag ook, en zo sta ik ook in mijn kerkelijke gemeente, trouwens niet de Tehuisgemeente want ik ben inmiddels lid van de GKv Leeuwarden.
Wat heel belangrijk is dat Paulus zegt: Ik heb besloten onder u niets anders te weten dan Jezus de gekruisigde en de opgestane. Al het andere wat we in Hem ontvangen hebben dat is in wezen, Paulus gebruikt een sterk woord, drek.
 

En nog even over het punt van homoseksualiteit. Ik wil benadrukken dat het punt juist is dat er een aantal mensen zijn die van harte God ootmoedig liefhebben maar die op dit punt vanuit de Schrift een andere conclusie trekken. En kunnen we dát aanvaarden? Dat dát het geval is, dáár pleit ik hartstochtelijke voor.

 

(Applaus)


NOTEN


[1] Dr. Van Langevelde is sinds kort (juni 2016) lid van GKv Leeuwarden. Uit kerkblad Kruispunt van GKv Leeuwarden citeren we:

"Ab kerkte tot voor kort in Groningen bij de Nederlands Gereformeerde Kerk aldaar [Tehuisgemeente, djb]. De binding was er zeker met deze kerk, maar elke keer de afstand naar Groningen op zondag werd toch te veel. Ab heeft de leiding en sturing van God naar onze kerk ervaren en voelt zich nu al erg thuis in onze kerk. Middels gesprekken met Peter Colijn en de ouderling van Wijkteam 2 heeft hij aangegeven in volle overtuiging de stap naar onze kerk te willen maken…"

[2] Zie artikelen over de Tehuisgemeente, Dag Fokko 1 – 4, click hier.

[3]G. Harinck: "Ik vind het ook geen probleem als gereformeerden aan een mis deelnemen als het zo uitkomt. Natuurlijk, er zijn verschillen, maar die zijn toch maar betrekkelijk". Click hier.

[4] We betwijfelen of prof. Douma zich voor deze wereldkerkconfessie à la Van Langevelde  zou willen laten spannen. Dan zou hij sinds de zestiger jaren wel heel grondig van opvatting moeten zijn veranderd. En daar hebben we geen aanwijzingen voor.

[5] Harinck verafschuwt het "schaken met teksten" als het over 'de vrouw in het ambt' gaat. Hij "heeft niets met die teksten die voortdurend van stal worden gehaald in discussies over de vrouw in het ambt. Daar heb ik echt helemaal niets mee. Dat vind ik onzin. De vrouw in het ambt had gisteren al gemoeten". Click hier.

[6] Het is voor ons wel de vraag of Van Langevelde hier Veenhof geheel recht doet. Wat wij van Veenhof hebben gelezen spoort niet geheel met de lijnen die Van Langevelde meende  te mogen suggereren. Maar dat laat onverlet dat zijn opvattingen wél geheel zijn terug te voeren naar het gedachtengoed van de ideologie van de Open Brief en daaruit logischerwijs uit ontspringen.