Pasen 2026
D.J. Bolt
04-04-26
We gaan weer feestvieren! De verjaardag van de opstanding van onze Levensvorst Jezus Christus. Eigenlijk vieren we die elke eerste dag van de week al maar het is goed om er eens per jaar speciaal aandacht aan te geven. Net als aan je verjaardag.
Het Paasevangelie krijgt ook zó intensief aandacht van Paulus in 1Kor.15. We willen daar bij stilstaan.
Het begint met een kras uitgangspunt! Als de lezer (toenmalig en nu) zich niet vasthoudt aan het Evangelie zoals dat door Paulus is verkondigd, dan is het einde verhaal. Wat is dan het Evangelie dat hij bracht? Hij vat het samen in slechts anderhalf tekstvers:
'… dat Christus gestorven is voor onze zonden, overeenkomstig de Schriften,
en dat Hij begraven is, en dat Hij opgewekt is op de derde dag, overeenkomstig de Schriften…(3,4)
De kern van het Evangelie van verzoening en voldoening! In de eenheid van het ware geloof heeft Paulus dat met de andere apostelen gepreekt (11).
Niet dat er geen tegenstand was. Het schemert door in de haast polemische wijze waarop de apostel verder gaat. Hij toont het feit van de opstanding aan met concrete verschijningen van Christus, zelfs een keer aan vijfhonderd broeders tegelijk waarvan de meesten nog in leven zijn (8). Wat wil je nog meer!
En ook het ultieme belang van de opstanding. Dat kun je niet ter discussie stellen. Want als Christus niet is opgewekt dan is Paulus' prediking zonder inhoud, en zonder inhoud ons geloof (14). Dan zijn we 'nog in onze zonden' en 'verloren' (17, 18)!
Kortom, zonder geloof in Jezus' opstandig is alles verloren en voor niks, en zijn we 'de meest beklagenwaardige van alle mensen' (19)!
Maar nu, maar nu!, de grote omslag in Paulus' verkondiging (20). Je hoort hem jubelen:
'Maar nu, Christus ís opgewekt uit de doden en is de Eersteling geworden van hen die ontslapen zijn. Want omdat de dood er is door een mens, is ook de opstanding van de doden er door een Mens. Want zoals allen in Adam sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden. Ieder echter in zijn eigen orde: Christus als Eersteling, daarna wie van Christus zijn, bij Zijn komst.' (20-23)
Wij sterven in Adam, maar worden weer levend in Christus! Adam en Christus zijn hier in één vers gekoppeld als historische personen. Daarom alleen al is het toch te zot om van Genesis 'een ander genre' te maken waardoor de historische Adam van Genesis 'iemand uit veel neolithische boeren van 10.000 jaar geleden' zou kunnen zijn[1]. Wat schudt je daarmee aan de wortels van het Evangelie van de opstanding!
We zien om ons heen een dreigende steeds onzeker wordende wereld. Maar Paulus troost en bemoedigt ons, want de toekomst is prachtig wanneer Christus aan het eind van de tijden (24-26)
'het koningschap aan God en de Vader heeft overgegeven, wanneer Hij alle heerschappij en alle macht en kracht heeft tenietgedaan. Want Hij moet Koning zijn, totdat Hij alle vijanden onder Zijn voeten heeft gelegd.
De laatste vijand die tenietgedaan wordt, is de dood.'
Daar kunnen ondanks moeite, ziekte, dreiging en druk getroost mee verder. We belijden ook deze Pasen dat de
'de dood is verslonden tot overwinning.
Dood, waar is uw prikkel? Graf, waar is uw overwinning?
De prikkel nu van de dood is de zonde, en de kracht van de zonde is de wet.
Maar God zij dank, Die ons de overwinning geeft door onze Heere Jezus Christus. (54-57)
Met Paulus bidden we elkaar toe
'daarom, mijn geliefde broeders, wees standvastig, onwankelbaar, altijd overvloedig in het werk van de Heere, in de wetenschap dat uw inspanning niet tevergeefs is in de Heere (58).'
Gezegende Paasdagen toegewenst!